[ULPIANUS libro quadragesimo quinto ad edictum.
[ウルピアヌス、告示注解第45巻。
] §29.1.13.prIdem est, etsi de testamento mutando cogitauit, non quia adimere uolebat castrensia bona heredi scripto, sed quia de paternis testari uolebat et alium heredem scribere.
] 彼が遺言の変更を考えていたとしても、同様である。 それは、指定された相続人から陣中財産を奪うことを望んでいたからではなく、父祖の財産について遺言し、別の相続人を指定することを望んでいたからである。
§29.1.13.1Sed si iam ueteranus decessit, uniuersa bona etiam paterna ad heredem pertinere castrensium Marcellus libro decimo digestorum scribit: neque enim iam potuit de parte bonorum testari.
しかし、もしすでに退役軍人として死亡したならば、父祖の財産をも含む全財産が陣中財産の相続人に帰属すると、マルケルスは『学説集』第10巻で書いている。 なぜなら、彼(退役軍人)はもはや財産の一部についてのみ遺言することはできなかったからである。
§29.1.13.2Et deportati et fere omnes, qui testamenti factionem non habent, a milite heredes institui possunt.
流刑者、および遺言能力を持たないほぼすべての者が、軍人によって相続人に指定され得る。
sed si seruum poenae heredem scribat, institutio non ualebit: sed si mortis tempore in ciuitate inueniatur, institutio incipit conualescere quasi nunc data hereditate.
しかし、もし刑罰の奴隷を相続人として記載するなら、その指定は有効ではない。 しかし、もし死亡の時に市民権を保持していると見出されるなら、あたかも今相続財産が与えられたかのように、指定は効力を生じ始める。
et generaliter in omnibus id poterit dici quos miles scribit heredes, ut institutio incipiat uires habere, si mortis tempore talis inueniatur, ut a milite institui potuerit.
そして一般的に、軍人が相続人に指定するすべての者について、死亡の時に、軍人によって指定され得るような状態でその者が見出されるならば、指定が効力を持ち始めるということが言われ得る。
§29.1.13.3Si seruum proprium, quem liberum esse credidisset, miles heredem sine libertate instituit, in ea condicione est, ut institutio non ualeat.
もし軍人が、自由人であると信じていた自己の奴隷を、自由の付与なしに相続人に指定した場合、その指定は有効ではないという状況にある。
§29.1.13.4Cum miles in testamento suo seruo libertatem dederit eidemque et a primo et a secundo herede per fideicommissum hereditatem reliquerit, quamuis et primus heres et substitutus, priusquam adierint hereditatem, mortem obierunt, non debere intestati exitum facere imperator noster cum diuo Seuero rescripsit: sed perinde habendum est, ac si eidem seruo libertas simul et hereditas directo data esset, quae utraque ad eum peruenire testatorem uoluisse negari non potest.
軍人がその遺言において奴隷に自由を与え、かつ、第1の相続人と第2の相続人の両方から、信託遺贈によって同じ奴隷に相続財産を遺したとき、たとえ第1の相続人と予備的相続人の両方が、相続を承認する前に死亡したとしても、無遺言の結末をもたらすべきではないと、我々の皇帝は神君セウェルスと共に勅答した。 むしろ、同じ奴隷に自由と相続財産が同時に直接与えられたかのように扱われるべきである。 これら両方が彼に帰属することを遺言者が望んでいたということは、否定され得ない。