[POMPONIUS libro quarto decimo ad Sabinum. ] §24.1.31.prSed si uir lana sua uestimentum mulieri confecerit, quamuis id uxori confectum fuerit et uxoris cura, tamen uiri esse neque impedire, quod in ea re uxor tamquam lanipendia fuerit et uiri negotium procurarit.
[サビヌス註釈第十四巻、ポンポニウス]\n\nしかし、もし夫が自己の羊毛で妻のために衣服を作ったならば、たとえそれが妻のために、かつ妻の管理のもとで作られたものであったとしても、やはりそれは夫のものであり、妻がその件においてあたかも羊毛配分係のようであり、夫の事務を処理したということは[夫の所有権を]妨げない。
§24.1.31.1Si uxor lana sua, operis ancillarum uiri, uestimenta sui nomine confecit muliebria, et uestimenta mulieris esse et pro operis ancillarum uiro praestare nihil debere: sed uiri nomine uestimenta confecta uirilia uiri esse, ut is lanae uxori praestet pretium: sed si non uirilia uestimenta suo nomine mulier confecit, sed ea uiro donauit, non ualere donationem, cum illa ualeat, cum uiri nomine confecit: nec umquam operas uiri ancillarum aestimari conuenit.
\n\nもし妻が自己の羊毛を用い、夫の女奴隷たちの労働によって、自己の名義で女性用の衣服を作ったならば、その衣服は妻のものであり、彼女は女奴隷たちの労働に対して夫に何も支払う義務はない。 しかし、夫の名義で作られた男性用衣服は夫のものであり、夫が妻に羊毛の代金を支払うべきである。 しかし、もし妻が男性用ではない衣服を自己の名義で作ったうえで、それを夫に贈与したならば、その贈与は無効である(これに対し、夫の名義で作った場合の行為は有効である)。 また、夫の女奴隷たちの労働が金銭評価されるべきであるとは決して合意されない。
§24.1.31.2Si uir uxori aream donauerit et uxor in ea insulam aedificauerit, ea insula sine dubio mariti est, sed eam impensam mulierem seruaturam placet: nam si maritus uindicet insulam, retentionem impensae mulierem facturam.
\n\nもし夫が妻に更地を贈与し、妻がその土地の上に建物を建てたならば、その建物は疑いなく夫のものであるが、妻はその支出を回収できると解される。 なぜなら、もし夫がその建物を請求するならば、妻は支出の留置を行うことになるからである。
§24.1.31.3Si duo mancipia fuerint singula quinis digna, sed utrumque unis quinque donationis causa a uiro mulieri uel contra uenierint, melius dicetur communia ea esse pro portione pretii nec tandem spectandum esse, quanti mancipia sint, sed quantum ex pretio donationis causa sit remissum: sine dubio licet a uiro uel uxore minoris emere, si non sit animus donandi.
\n\nもしそれぞれ五の価値がある二人の奴隷が、贈与の目的で、夫から妻へ、またはその逆に、合わせて五で売却されたならば、それらの奴隷は価格の割合に応じて共有であると言うほうがより正しい。 そして結局のところ、奴隷たちがいくらの価値があるかを見るべきではなく、価格のうちどれだけが贈与の目的で免除されたかを見るべきである。 贈与の意思がないならば、夫または妻から安く買い受けることは疑いなく許される。
§24.1.31.4Si uir uxori uel contra quid uendiderit uero pretio et donationis causa paciscantur, ne quid uenditor ob eam rem praestet, uidendum est, quid de ea uenditione agatur, utrum res uenierit et totum negotium ualeat, an uero ut ea sola pactio irrita sit, quemadmodum irrita esset, si post contractam emptionem nouo consilio inito id pacti fuisset actum.
\n\nもし夫が妻に、またはその逆に、正当な価格である物を売却し、売主がその件について責任を負わないことを贈与の目的で合意したならば、その売却に関してどう扱われるべきか、すなわち、物が売却されて取引全体が有効であるか、それともその合意のみが無効である(ちょうど、買入れが合意された後に、新たな決定がなされてその合意が結ばれた場合のように無効である)かを検討しなければならない。
et uerius est pactum dumtaxat irritum esse.
そして、合意のみが無効であるとするのがより正しい。
§24.1.31.5Idem dicemus, si donationis causa pacti sint, ne fugitiuum aut erronem praestent, id est integras esse actiones aedilicias et ex empto.
\n\nもし彼らが贈与の目的で、[売却された奴隷が]逃亡奴隷または徘徊奴隷ではないことを保証しないと合意した場合も、私たちは同じことを言うであろう。 すなわち、エディリスの訴権および買主の訴権は損なわれずにそのまま認められるということである。
§24.1.31.6Quod uir uxori in diem debet, sine metu donationis praesens soluere potest, quamuis commodum temporis retenta pecunia sentire potuerit.
\n\n夫が妻に対して期限付きで負っている債務を、贈与[の禁止違反]を恐れることなく、ただちに支払うことができる。 たとえ、彼が金銭を手元に留めておくことで、期限までの利益を享受し得たとしてもである。
§24.1.31.7Quod legaturus mihi aut hereditatis nomine relicturus es, potes rogatus a me uxori meae relinquere et non uidetur ea esse donatio, quia nihil ex bonis meis deminuitur: in quo maxime maiores.
\n\nあなたが私に遺贈しようとしているもの、または相続の名目で残そうとしているものを、あなたは私から求められて私の妻に残すことができ、これは贈与とは見なされない。 なぜなら、私の財産から減少するものは何もないからである。
donanti succurrisse Proculus ait, ne amore alterius alter despoliaretur, non quasi maliuolos, ne alter locupletior fieret.
プロクルスが言うには、先祖たちが特に贈与者を保護したのは、一方の愛情によって他方が略奪されないようにするためであり、他方がより富むことを悪意をもって嫌ったからではない。
§24.1.31.8Si uir uxori munus immodicum calendis Martiis aut natali die dedisset, donatio est: sed si impensas, quas faceret mulier, quo honestius se tueretur, contra est.
\n\nもし夫が妻に、三月一日または誕生日に不相応な贈り物をしたならば、それは贈与である。 しかし、妻がより品位を保って自己を維持するために行う支出であるならば、結論は反対である。
§24.1.31.9Non uidetur locupletior facta esse mulier, si aut in opsonio aut in unguentis aut in cibariis familiae donatam sibi pecuniam impenderit.
\n\nもし妻が、自己に贈与された金銭を、惣菜や香油、あるいは使用人たちの食糧のために支出したならば、彼女がより富んだとは見なされない。
§24.1.31.10Quae uir cibaria uxoris familiae iumentisue praestiterit, quae in usu communi erant, non condicentur: quod si familiam domesticam uxoris aut uenaliciam pauit, contra puto obseruari debere.
\n\n夫が、共同の用途に供されていた妻の使用人たちや家畜に提供した食糧は、不当利得として返還請求されない。 しかし、もし夫が妻の個人的な家内使用人たちや、販売用の奴隷たちを養ったのであれば、反対[の規則]が遵守されるべきであると私は考える。