[PAPINIANUS libro primo de adulteriis. ] §22.5.13.prQuaesitum scio, an in publicis iudiciis calumniae damnati testimonium iudicio publico perhibere possunt.
[パピニアヌス、『姦通について』第1巻] 公訴において、誣告罪で有罪を宣告された者たちが公訴で証言を行うことができるかどうかという問いが立てられたことがあるのを、私は知っている。
sed neque lege Remmia prohibentur et Iulia lex de ui et repetendarum et peculatus eos homines testimonium di cere non uetuerunt.
しかし、彼らはレムミア法によって禁じられてはおらず、また、暴力に関するユリウス法、ならびに職権強要および公金領得に関する法も、それらの人々が証言することを禁じなかった。
uerumtamen quod legibus omissum est, non omittitur religione iudicantium ad quorum officium pertinet eius quoque testimonii fidem, quod integrae frontis homo dixerit, perpendere.
しかしながら、法律によって見落とされたことは、裁判を行う者たちの宗教的良心によって見落とされることはない。 なぜなら、非難される点のない人が行った証言でさえ、その信憑性を考量することは、彼らの職務に属するからである。