[PAPINIANUS libro primo de adulteriis. ] §22.5.13.prQuaesitum scio, an in publicis iudiciis calumniae damnati testimonium iudicio publico perhibere possunt.
[파피니아누스, 『간통에 관하여』 제1권] 공소에서 무고죄로 유죄 판결을 받은 자들이 공소에서 증언을 할 수 있는지에 대해 의문이 제기된 적이 있음을 나는 알고 있다.
sed neque lege Remmia prohibentur et Iulia lex de ui et repetendarum et peculatus eos homines testimonium di cere non uetuerunt.
그러나 그들은 레미아 법에 의해 금지되지 않으며, 폭력에 관한 율리우스 법 및 직권남용 갈취와 공금 횡령에 관한 법들도 그 사람들이 증언하는 것을 금지하지 않았다.
uerumtamen quod legibus omissum est, non omittitur religione iudicantium ad quorum officium pertinet eius quoque testimonii fidem, quod integrae frontis homo dixerit, perpendere.
그럼에도 불구하고 법률에 의해 간과된 것은 재판하는 자들의 종교적 양심에 의해 간과되지 않으니, 흠잡을 데 없는 사람이 한 증언일지라도 그 신빙성을 평가하는 것은 그들의 직무에 속하기 때문이다.