[PAPINIANUS libro uicesimo sexto quaestionum. ] §20.5.1.prCreditor qui praedia pignori accepit et post alium creditorem, qui pignorum conuentionem ad bona debitoris contulit, ipse quoque simile pactum bonorum ob alium aut eundem contractum interposuit, ante secundum creditorem dimissum nullo iure cetera bona titulo pignoris uendidit.
[パピニアヌス作『解答集』第二十六巻] 不動産を担保として受け取った債権者が、債務者の財産に担保合意を及ぼした別の債権者の後に、自身もまた、別のあるいは同一の契約のために、同様の財産に関する合意を挿入した場合において、第二の債権者が弁済を受ける前に、残りの財産を担保の名目で売却したときは、いかなる権利によってもこれをなしえなかった。
sed ob eam rem in personam actio contra eum creditori, qui pignora sua requirit, non competit nec utilis danda est: nec furti rerum mobilium gratia recte conuenietur, quia propriam causam ordinis errore ductus persecutus uidetur, praesertim cum alter creditor furto possessionem, quae non fuit apud eum, non amisserit.
しかし、そのことを理由として、自身の担保を要求する債権者が、彼に対して対人訴訟を提起することは認められず、有用訴訟も与えられるべきではない。 また、動産に関する窃盗を理由として彼が正当に訴えられることもない。 なぜなら、彼は順序の誤りに導かれて、自己の権利を追求したと見なされるからであり、とりわけ、他方の債権者は、自身のもとになかった占有を窃盗によって失ったわけではないからである。
ad exhibendum quoque frustra litem excipiet, quia neque possidet neque dolo fecit, ut desineret possidere.
提示を求める訴訟についても、彼に対して提起することは無駄である。 なぜなら、彼は占有しておらず、占有するのをやめるために故意に仕向けたわけでもないからである。
sequitur, ut secundus creditor possessores interpellare debeat.
したがって、第二の債権者は占有者たちを追及すべきであるということになる。