[GAIUS libro primo ad edictum prouinciale. ] §2.1.11.prSi idem cum eodem pluribus actionibus agat, quarum singularum quantitas intra iurisdictionem iudicantis sit, coaceruatio uero omnium excedat modum iurisdictionis eius: apud eum agi posse Sabino Cassio Proculo placuit: quae sententia rescripto imperatoris Antonini confirmata est.
[ガイウス著『地方告示注解』第一巻] もし同一の者が同一の者に対して複数の訴えをもって争う場合で、それら個々の訴えの額は裁判官の管轄内にあるものの、そのすべてを合算するとその裁判管轄の限度を超えるとき、その裁判官の前で訴えを提起することができるというのがサビヌス、カッシウス、プロクルスの見解であった。 この見解は皇帝アントニヌスの勅答によって承認された。
§2.1.11.1Sed et si mutuae sunt actiones et alter minorem quantitatem, alter maiorem petat, apud eundem iudicem agendum est ei qui quantitatem minorem petit, ne in potestate calumniosa aduersarii mei sit, an apud eum litigare possim.
しかしまた、訴えが相互のものであって、一方がより少額を、他方がより多額を請求する場合、少額を請求する者は同じ裁判官の前で訴えを提起しなければならない。 これは、私がその裁判官の前で訴訟を行うことができるか否かが、私の相手方の悪意ある意向に左右されることのないようにするためである。
§2.1.11.2Si una actio communis sit plurium personarum, ueluti familiae herciscundae, communi diuidundo, finium regundorum, utrum singulae partes spectandae sunt circa iurisdictionem eius qui cognoscit, quod Ofilio et Proculo placet, quia unusquisque de parte sua litigat: an potius tota res, quia et tota res in iudicium uenit et uel uni adiudicari potest, quod Cassio et Pegaso placet: et sane eorum sententia probabilis est.
もし一つの訴えが複数の人々の間で共有されるものである場合、例えば遺産分割、共有物分割、境界画定の訴えのように、審理を行う者の管轄に関して、個々の持分が考慮されるべきなのか(これがオフィリウスとプロクルスの好むところであり、なぜなら各自が自分の持分について争うからである)、それともむしろ物全体が考慮されるべきなのか(これがカッシウスとペガススの好むところであり、なぜなら物全体が裁判の対象となり、かつ一人にさえも帰属せしめられうるからである)。 そして確かに、彼らの見解が妥当である。