[GAIUS libro primo ad edictum prouinciale. ] §2.1.11.prSi idem cum eodem pluribus actionibus agat, quarum singularum quantitas intra iurisdictionem iudicantis sit, coaceruatio uero omnium excedat modum iurisdictionis eius: apud eum agi posse Sabino Cassio Proculo placuit: quae sententia rescripto imperatoris Antonini confirmata est.
[가이우스, 지방고시주해 제1권] 동일한 자가 동일한 자를 상대로 복수의 소를 제기하는 경우에, 각각의 소송 가액은 재판관의 관할 내에 있지만 모든 소송 가액을 합산한 금액은 그의 사법관할 한도를 초과할 때, 그 재판관 앞에서 소가 제기될 수 있다는 것이 사비누스, 카시우스, 프로클루스의 견해였다. 이 견해는 황제 안토니누스의 칙답에 의해 승인되었다.
§2.1.11.1Sed et si mutuae sunt actiones et alter minorem quantitatem, alter maiorem petat, apud eundem iudicem agendum est ei qui quantitatem minorem petit, ne in potestate calumniosa aduersarii mei sit, an apud eum litigare possim.
그러나 또한, 상호 간에 소가 제기되어 한쪽은 더 적은 액수를, 다른 쪽은 더 많은 액수를 청구하는 경우, 더 적은 액수를 청구하는 자는 동일한 재판관 앞에서 소를 제기해야 한다. 이는 내가 그 재판관 앞에서 소송을 수행할 수 있는지 여부가 내 상대방의 악의적인 결정 권한에 좌우되지 않도록 하기 위함이다.
§2.1.11.2Si una actio communis sit plurium personarum, ueluti familiae herciscundae, communi diuidundo, finium regundorum, utrum singulae partes spectandae sunt circa iurisdictionem eius qui cognoscit, quod Ofilio et Proculo placet, quia unusquisque de parte sua litigat: an potius tota res, quia et tota res in iudicium uenit et uel uni adiudicari potest, quod Cassio et Pegaso placet: et sane eorum sententia probabilis est.
만약 유산분할의 소, 공유물분할의 소, 경계확정의 소와 같이 하나의 소가 여러 사람 사이에 공통된 것일 경우, 심리를 담당하는 자의 관할과 관련하여 개별 지분을 고려해야 하는가(이는 오필리우스와 프로클루스의 견해이며, 각자가 자신의 지분에 관해 소송을 하기 때문이다), 아니면 오히려 물건 전체를 고려해야 하는가(이는 카시우스와 페가수스의 견해이며, 물건 전체가 재판의 대상이 되고 단 한 사람에게도 판결로 귀속될 수 있기 때문이다). 그리고 실로 그들의 견해가 타당하다.