[IDEM libro quarto ad Urseium Ferocem. ] §16.1.16.prSi mulier contra senatus consultum Uelleianum pro me intercessisset Titio egoque mulieri id soluissem et ab ea Titius eam pecuniam peteret, exceptio huius senatus consulti non est profutura mulieri: neque enim eam periclitari, ne eam pecuniam perdat, cum iam eam habeat.
[同上、ウルセイウス・フェロクス註釈第4巻] もしある女性がウェッレイウス元老院決議に反して私のためにティティウスに対して債務を引き受け、私が女性にその分を支払い、そしてティティウスが彼女にその金の支払いを求めている場合、この元老院決議の抗弁はその女性の利益にはならない。 なぜなら、彼女はすでにその金を手元に持っている以上、その金を失う危険にさらされているわけではないからである。
§16.1.16.1Si ab ea muliere, quae contra senatus consultum intercessisset, fideiussorem accepissem, Gaius Cassius respondit.
元老院決議に反して債務を引き受けたその女性から私が保証人を受け取っていた場合、ガイウス・カシーウスは次のように回答した。
respondit ita demum fideiussori exceptionem dandam, si a muliere rogatus fuisset.
すなわち、保証人が女性から依頼されていた場合に限り、保証人に抗弁が与えられるべきである、と。
Iulianus autem recte putat fideiussori exceptionem dandam, etiamsi mandati actionem aduersus mulierem non habet, quia totam obligationem senatus improbat et a praetore restituitur prior debitor creditori.
しかしユリアヌスは、たとえ保証人が女性に対して委任の訴えを有していないとしても、保証人に抗弁が与えられるべきであると正しく考えている。 なぜなら、元老院は債務全体を無効としており、法務官によって元の債務者が債権者に対して復帰させられるからである。