[TRYPHONINUS libro octauo disputationum. ] §15.1.57.prSi filius uel seruus, cuius nomine dumtaxat de peculio actum est, ante finitum iudicium decesserit, id peculium respicietur, quod aliquis eorum cum moriebatur habuit.
[トリフォニヌス『論議集』第8巻] 特有財産に関する訴訟が単にその名において提起された家子または奴隷が、訴訟が終了する前に死亡した場合、彼らのうちの誰かが死亡した時に有していた特有財産が考慮される。
§15.1.57.1Sed eum, qui seruum testamento liberum esse iubet et ei peculium legat, eius temporis peculium legare intellegi Iulianus scribit, quo libertas competit: ideoque omnia incrementa peculii quoquo modo ante aditam hereditatem adquisita ad manumissum pertinere.
しかし、遺言によって奴隷を自由にし、かつ彼に特有財産を遺贈する者は、自由が効力を生じる時点の特有財産を遺贈していると理解されるべきである、とユリアヌスは書いている。 したがって、相続の承認前にいかなる方法であれ獲得された特有財産のすべての増加分は、解放された奴隷に属する。
§15.1.57.2At si quis extraneo peculium serui legauerit, in coniectura uoluntatis testatoris quaestionem esse, et uerosimilius esse id legatum quod mortis tempore in peculio fuerit ita, ut quae ex rebus peculiaribus ante aditam hereditatem accesserint debeantur, ueluti partus ancillarum et fetus pecudum, quae autem seruo donata fuerint siue quid ex operis suis adquisierit, ad legatarium non pertinere.
これに対して、もし誰かが第三者に奴隷の特有財産を遺贈した場合、その問題は遺言者の意思の推測にあり、死亡の時に特有財産中にあったものが遺贈されたとみる方がより尤もらしい。 その結果、相続の承認前に特有財産に属する物から生じたもの(たとえば、女奴隷の産んだ子や家畜の産んだ子)は引き渡されるべきであるが、奴隷に贈与されたもの、あるいは彼が自らの労働によって獲得したものは、受遺者には属さない。