[ULPIANUS libro uicensimo nono ad edictum. ]
[ウルピアーヌス『告示注解』第29巻より] しかし、もし奴隷が共有であり、両方の主人がそれを知っているならば、彼らのうちいずれか一方に対して訴えが与えられる。
§14.4.3.prSed si seruus communis sit et ambo sciant domini, in utrumlibet ex illis dabitur actio: at si alter scit, alter ignorauit, in eum qui scit dabitur actio, deducetur tamen solidum quod ei qui ignorauit debetur.
しかし、一方が知っており、他方が知らなかったならば、知っている者に対して訴えが与えられるが、ただし知らなかった者に債務がある全額が控除される。
quod si ipsum quis ignorantem conuenerit, quoniam de peculio conuenitur, deducetur etiam id quod scienti debetur et quidem in solidum: nam et si ipse de peculio conuentus esset, solidum quod ei deberetur deduceretur, et ita Iulianus libro duodecimo digestorum scripsit.
だが、もし誰かがその知らなかった者自身を訴えたならば、特有財産に関して訴えられているのであるから、知っている者に債務がある額をも、しかも全額が控除される。 なぜなら、もし彼自身が特有財産に関して訴えられたとしても、彼に債務がある全額が控除されたであろうからであり、ユリアヌスも『学説纂』第12巻にそのように書いている。
§14.4.3.1Si seruus pupilli uel furiosi sciente tutore uel curatore in merce peculiari negotieter, dolum quidem tutoris uel curatoris nocere pupillo uel furioso non debere puto, nec tamen lucrosum esse debere, et ideo hactenus eum ex dolo tutoris tributoria teneri, si quid ad eum peruenerit: idem et in furioso puto.
もし被後見人または精神病者の奴隷が、後見人または保佐人の知るなかで、特有財産の物品を取引するならば、私は、後見人または保佐人の悪意が被後見人または精神病者に害を及ぼすべきではないと考える。 しかし、(彼らにとって)利益となるべきでもなく、したがって、後見人の悪意から彼に何らかの利得が帰属した限度においてのみ、被後見人は配当訴訟の義務を負う。 精神病者の場合についても同様であると私は考える。
quamuis Pomponius libro octauo epistularum, si soluendo tutor sit, ex dolo eius pupillum teneri scripsit: et sane hactenus tenebitur, ut actionem, quam contra tutorem habeat, praestet.
もっとも、ポンポニウスは『書簡集』第8巻で、後見人が支払能力を有する場合、その悪意から被後見人が義務を負うと書いているが。 そして確かに、被後見人は、後見人に対して有する訴権を譲渡する限度において義務を負うだろう。
§14.4.3.2Sed et si ipsius pupilli dolo factum sit, si eius aetatis sit, ut doli capax sit, efficere ut teneatur, quamuis scientia eius non sufficiat ad negotiationem.
しかしまた、もし被後見人自身の悪意によってなされたのであれば、彼が不法行為能力のある年齢であるならば、たとえ彼の認識が取引のためには十分でないとしても、彼が義務を負うことになる。
quid ergo est? scientia quidem tutoris et curatoris debet facere locum huic actioni: dolus autem quatenus noceat, ostendi.
では、どういうことか。 後見人および保佐人の認識が、この訴えを成立させるべきである。 しかし、悪意がどの程度において害を及ぼすかについては、私が示した通りである。