[ULPIANUS libro uicensimo septimo ad edictum. ] §13.5.14.prQui autem constituit se soluturum, tenetur, siue adiecit certam quantitatem siue non.
[ウルピアヌス、告示註釈第27巻]\n\n他方、自分が支払うと約束する者は、特定の数量を付加したか否かにかかわらず、義務を負う。
§13.5.14.1Si quis constituerit se pignus daturum: cum utilitas pignorum inrepserit, debet etiam hoc constitutum admitti.
\n\nもし誰かが自分が質権を提供することを約束したならば、質権の有用性が認められるようになった以上、この約束もまた容認されるべきである。
§13.5.14.2Sed et si quis certam personam fideiussuram pro se constituerit, nihilo minus tenetur, ut Pomponius scribit.
\n\nしかしまた、ポンポニウスが書いているように、もし誰かが特定の人物が自分のために保証人になることを約束したとしても、やはり同様に義務を負う。
quid tamen si ea persona nolit fideiubere? puto teneri eum qui constituit, nisi aliud actum est.
しかしながら、もしその人物が保証人になることを望まないなら、どうなるだろうか。 別段の合意がなされていない限り、約束した者が義務を負うと私は考える。
quid si ante decessit? si mora interueniente, aequum est teneri eum qui constituit uel in id quod interest uel ut aliam personam non minus idoneam fideiubentem praestet: si nulla mora interueniente, magis puto non teneri.
もしその前に死亡したならどうだろうか。 もし遅滞が介在していたならば、約束した者が、履行利益について義務を負うか、あるいは劣らず適格な別の人物を保証人として提供する義務を負うのが公平である。 もし遅滞が全く介在していなかったのであれば、義務を負わないと考える方が妥当である。
§13.5.14.3Constituere autem et praesentes et absentes possumus, sicut pacisci, et per nuntium et per nosmet ipsos, et quibuscumque uerbis.
\n\n他方、私たちは、合意を交わすことができるのと同様に、その場にいる者同士でも不在の者同士でも、また使者を通じてでも自分たち自身で直接でも、そしてどのような言葉によってでも、約束をすることができる。