[IDEM libro tertio disputationum. ] §12.4.6.prSi extraneus pro muliere dotem dedisset et pactus esset, ut, quoquo modo finitum esset matrimonium, dos ei redderetur, nec fuerint nuptiae secutae, quia de his casibus solummodo fuit conuentum qui matrimonium sequuntur, nuptiae autem secutae non sint, quaerendum erit, utrum mulieri condictio an ei qui dotem dedit competat.
[同人『議論集』第3巻] もし第三者が女性のために持参金を与え、どのような方法で婚姻が終了しても持参金が彼に返還されるよう合意しており、かつ婚姻がその後に続かなかった(結婚が成立しなかった)場合、婚姻の後に続くそれらの事例についてのみ合意がなされていたのであって、婚姻は後に続かなかったのであるから、女性に返還請求(コンディクティオ)が認められるのか、それとも持参金を与えた者に認められるのかが問われるべきである。
et uerisimile est in hunc quoque casum eum qui dat sibi prospicere: nam quasi causa non secuta habere potest condictionem, qui ob matrimonium dedit, matrimonio non copulato, nisi forte euidentissimis probationibus mulier ostenderit hoc eum ideo fecisse, ut ipsi magis mulieri quam sibi prospiceret.
そして、この事例においても、持参金を与える者が自分自身のために備えていたと考えるのがもっともである。 なぜなら、婚姻が結ばれなかった以上、婚姻を目的として与えた者は、原因が後に続かなかったことを理由として返還請求権を有することができるからである。 ただし、女性が極めて明白な証拠によって、彼が自分自身よりもむしろ女性自身のために備える意図でこれを行ったのだ、ということを示した場合は別である。
sed et si pater pro filia det et ita conuenit, nisi euidenter aliud actum sit, condictionem patri competere Marcellus ait.
しかし、父親が娘のために持参金を与え、同様の合意がなされた場合にも、明白に別の取り決めがなされたのでない限り、返還請求は父親に認められるとマルケルスは言っている。