§6.1.22commendat et causa periculi, si suscepisse inimicitias ob aliquod factum honestum videtur;
また、もし何か高潔な行為のために敵対関係を引き受けたと見えるなら、その危険の原因も被告を推薦(有利に)する。
praecipue bonitas, humanitas, misericordia.
とりわけ善良さ、人間愛、慈悲深さがそうである。
iustius enim tum petere ea quisque videtur a iudice, quae aliis ipse praestiterit.
というのも、自分が他者に施したものを、その時に裁判官に求めることは、より正当であると誰しも思われるからである。
referenda pars haec quoque ad utilitatem rei publicae, ad iudicum gloriam, ad exemplum, §6.1.23ad memoriam posteritatis.
この部分もまた、国家の利益、裁判官の栄光、先例、後世の記憶へと結びつけられねばならない。
plurimum tamen valet miseratio, quae iudicem non flecti tantum cogit, sed motum quoque animi sui lacrimis confiteri.
しかし、最も効果を持つのは同情(哀憐)であり、それは裁判官に心が動かされることを強いるだけでなく、動かされた自らの心の動きを涙によって告白させる。
haec petentur aut ex iis, quae passus est reus, aut iis quae cum maxime patitur, aut iis quae damnatum manent;
これら(同情を誘う事柄)は、被告が被ったこと、あるいは現に今被っていること、あるいは有罪となった場合に彼を待ち受けていることから求められるであろう。
quae et ipsa duplicantur, cum dicimus ex qua illi fortuna et ira quam recidendum sit.
これら自体も、彼がいかなる境遇から、またいかなる境遇へと転落せねばならないかを私たちが語るとき、倍加される。
§6.1.24adfert ira his momentum et aetas et sexus et pignora; liberi, dico, et parentes et propinqui.
これらにおいて、年齢も、性別も、最愛の者たち、すなわち子供たち、親たち、親族も影響を与える。
quae omnia tractari varie solent.
これらすべては多様に扱われるのが常である。
nonnunquam etiam ipse patronus has partes subit, ut Cicero pro Milone, O me miserum! o te infelicem! reuocare me tu ira patriam, Milo, potuisti per hos, ego te ira patria per eosdem retinere non potero? maximeque, si, ut tum accidit, non conveniunt ei qui accusatur preces.
時には弁護人自身がこの役割を引き受ける。 例えばキケロがミロ擁護演説において、『ああ、哀れな私よ! ああ、不運なあなたよ! ミロよ、あなたはこれらの人々を通じて私を祖国に呼び戻すことができたのに、私は同じ人々を通じてあなたを祖国に留めることができないのだろうか? 』と言ったように。 そして、当時がそうであったように、起訴されている者に哀願の態度が適さない場合には特にそうである。
§6.1.25nam quis ferret Milonem pro capite suo supplicantem, qui a se virum nobilem interfectum, quia id fieri oportuisset, fateretur? ergo et illi captavit ex ipsa praestantia animi favorem et ira locum lacrimarum eius ipse successit.
というのも、高貴な人物を自分が殺害したことを、そうされるべきであったからと認めながら、自らの命のために哀願するミロを、誰が耐えられただろうか。 それゆえ、キケロはミロについてはその精神の気高さそのものから好意を掴み取り、ミロの涙の代わりに自らがその立場に代わって入ったのである。
his praecipue locis utiles sunt prosopopoeiae, id est fictae alienarum personarum orationes, quales litigatorum ore dicit patronus.
これらの箇所において特に有用なのは、プロソポポイア(役割演技)、すなわち、他人の人格を仮装した演説であり、弁護人が訴訟当事者の口を借りて語るようなものである。
nudae tantum res movent;
単なる事実だけでは心を動かすが(十分ではない)。
at cum ipsos loqui fingimus, §6.1.26ex personis quoque trahitur adfectus Non enim audire iudex videtur aliena mala deflentis, sed sensum ac vocem auribus accipere miserorum, quorum etiam mutus aspectus lacrimas movet;
しかし、彼ら自身が語っていると私たちが仮構するとき、その人物からもまた、感情が引き出される。 というのも、裁判官は他人の不幸を嘆く者の言葉を聞いているのではなく、哀れな人々自らの感覚と声を耳で受け取っているように思われるからである。 彼らはその沈黙した姿だけでさえ涙を誘うのだ。
quantoque essent miserabiliora, si ea dicerent ipsi, tanto sunt quadam portione ad adficiendum potentiora, cum velut ipsorum ore dicuntur, ut scenicis actoribus eadem vox eademque pronuntiatio plus ad movendos adfectus sub persona valet.
そして、もし彼ら自身がそれを語るならどれほど哀れであるかと同じ程度に、それらが彼ら自身の口から語られるかのようにされるとき、心を動かすためのある種の割合においてより強力になる。 それは舞台俳優にとって、同じ声と同じ発声であっても、仮面をつけているときの方が感情を動かすのにより大きな効果を持つのと同じである。
§6.1.27itaque idem Cicero, quanquam preces non dat Miloni, eumque potius animi praestantia commendat, accommodavit tamen ei verba, convenientes etiam forti viro conquestiones: frustra, inquit, mei suscepti labores! O spes fallaces! O cogitationes inanes meas! nunquam tamen debet esse longa miseratio, nec sine causa dictum est, nihil facilius quam lacrimas inarescere.
それゆえ、同じキケロは、ミロに哀願の言葉を与えず、むしろ精神の気高さによって彼を推薦したものの、彼にふさわしい言葉、すなわち勇敢な男にも適した嘆きを彼に与えた。 彼はこう言っている。 『私の引き受けた労苦は無駄であった! ああ、欺く希望よ! ああ、私の空しい考えよ! 』しかし、同情を誘う箇所は決して長くあってはならない。 そして『涙ほど早く乾くものはない』と言われるのは、理由のないことではない。
§6.1.28nam cum etiam veros dolores mitiget tempus, citius evanescat necesse est illa, quam dicendo effinximus, imago;
というのも、時間というものが本当の苦痛さえ和らげるのであるから、私たちが弁論によって描き出したあの苦痛のイメージは、より速く消え去らねばならないからである。
ira qua si moramur, lacrimis fatigatur auditor et requiescit et ab illo, quem ceperat, impetu ad rationem redit.
もし私たちがそのイメージの中に留まるなら、聞き手は涙に疲れ、心を休め、自分がとらわれていたあの衝動から理性へと立ち戻ってしまう。
§6.1.29non patiamur igitur frigescere hoc opus, et adfectum, cum ad summum perduxerimus, relinquamus nec speremus fore ut aliena quisquam diu ploret.
したがって、この働きを冷めさせてはならない。 感情を最高潮にまで導いたなら、そこを立ち去るべきであり、誰かが他人のために長く泣き続けてくれると期待してはならない。
ideoque cum ira aliis tum maxime ira hac parte debet crescere oratio, quia, quidquid non adiicit prioribus, etiam detrahere videtur, et facile deficit adfectus qui descendit.
それゆえ、他の部分においてもそうだが、特にこの部分において弁論は高まっていかねばならない。 なぜなら、それまでに積み上げたものに付け加えないものは何であれ、むしろ引き去るように思われ、一度衰え始めた感情は容易に消失してしまうからである。
§6.1.30non solum autem dicendo sed etiam faciendo quaedam lacrimas mouemus, unde et producere ipsos, qui periclitentur, squalidos atque deformes et liberos eorum ac parentes institutum, et ab accusatoribus cruentum gladium ostendi et lecta e vulneribus ossa et vestes sanguine perfusas videmus, et vulnera resolvi, verberata corpora nudari.
しかし、言葉によるだけでなく、特定の行為によっても私たちは涙を誘う。 それゆえ、危険に直面している人々自身を、見すぼらしく乱れた姿で、またその子供たちや親たちを連れてくることが慣行となっており、また告発人によって血塗られた剣が示されたり、傷口から取り出された骨や血に染まった衣服が目に見えるようにされたり、傷口が開かれたり、鞭打たれた身体が露わにされたりするのを目にするのである。
§6.1.31quarum rerum ingens plerumque vis est velut ira rem praesentem animos hominum ducentium, ut populum Romanum egit ira furorem praetexta C. Caesaris praelata ira funere cruenta.
これらの事柄の力は、人々の心をあたかも目の前の事実へと導くかのようであり、大抵は極めて大きい。 それは、ガイウス・カエサルの葬儀において、血に染まった彼の執政官衣が掲げられたことで、ローマの民衆が狂乱へと駆り立てられたのと同じである。
sciebat interfectum eum, corpus denique ipsum impositum lecto erat, at vestis tamen illa sanguine madens ita repraesentavit imaginem sceleris, ut non occisus esse Caesar sed tum maxime occidi videretur.
彼が殺されたことを民衆は知っており、ついには遺体そのものが寝台の上に置かれていた。 しかし、血に濡れたあの衣は、犯罪のイメージを極めて生き生きと再現したため、カエサルがすでに殺されたのではなく、まさにその瞬間に殺されているかのように見えたのである。