§42.60.1cedidere eo die ab Romanis ducenti equites, duo milia haud minus peditum; capti sescenti ferme.
その日、ローマ側からは二百人の騎兵と、少なくとも二千人の歩兵が戦死し、ほぼ六百人が捕虜となった。
ex regiis autem viginti equites, quadraginta pedites interfecti.
これに対して王の兵の中からは、二十人の騎兵と四十人の歩兵が戦死した。
§42.60.2postquam rediere in castra victores, omnes quidem laeti, ante alios Thracum insolens laetitia eminebat;
勝者たちが陣営に帰還した時、誰もが確かに喜んでいたが、他を置いてトラクス人の不遜な喜びが際立っていた。
cum cantu enim superfixa hastis capita hostium portantes redierunt.
というのも彼らは、歌を歌いながら、槍の先に突き刺した敵の首を掲げて戻ってきたからである。
§42.60.3apud Romanos non maestitia tantum ex male gesta re, sed pavor etiam erat, ne extemplo castra hostis adgrederetur.
ローマ人の間では、敗戦による悲しみだけでなく、敵が直ちに陣営を襲撃してくるのではないかという恐怖もあった。
Eumenes consuli suadere, ut trans Peneum transferret castra, ut pro munimento amnem haberet, dum perculsi milites animos colligerent.
エウメネスは執政官に、打撃を受けた兵士たちが気を取り直すまでの間、防御壁として川を利用できるよう、ペネイオス川の向こうに陣営を移すよう勧めた。
§42.60.4consul moveri flagitio timoris fatendi; victus tamen ratione, silentio noctis transductis copiis, castra in ulteriore ripa communivit.
執政官は恐怖を認めるという不名誉に心を痛めたものの、道理に説き伏せられ、夜の静寂に乗じて軍を渡らせ、対岸に陣営を築いて守りを固めた。
§42.60.5rex postero die ad lacessendos proelio hostes progressus, postquam trans amnem in tuto posita castra animadvertit, fatebatur quidem peccatum, quod pridie non institisset victis, sed aliquanto maiorem culpam esse, quod nocte foret cessatum;
翌日、戦闘を挑むために前進した王は、陣営が川の向こうの安全な場所に置かれていることに気づくと、前日に敗者を追撃しなかったのは確かに自らの過ちであったと認めたが、夜の間に何もしなかったことはそれよりはるかに大きな落ち度であると認めた。
§42.60.6nam, ut neminem alium suorum moveret, levi armatura inmissa, trepidantium in transitu fluminis hostium deleri magna ex parte copias potuisse.
というのも、味方の他の誰も動かさなかったとしても、軽装兵を投入するだけで、川を渡る際に慌てふためいていた敵の軍勢を大部分壊滅させることができたはずだからである。
§42.60.7Romanis quidem praesens pavor demptus erat, in tuto castra habentibus; damnum inter cetera praecipue famae movebat.
ローマ人たちは、陣営を安全な場所に置いていたため、目前の恐怖こそ取り除かれていたものの、とりわけ名声の損失が彼らの心を深く悩ませていた。
§42.60.8et in consilio apud consulem pro se quisque in Aetolos conferebant causam: ab iis fugae terrorisque principium ortum;
そして執政官のもとでの会議において、誰もが口々にアイトリア人たちに原因を擦り付けた。 すなわち、逃亡と恐怖の発端は彼らから生じたのだ、と。
§42.60.9secutos pavorem Aetolorum et ceteros socios Graecorum populorum.
ギリシアの諸民族の他の同盟者たちも、アイトリア人の恐怖に追随したのだという。
quinque principes Aetolorum, qui primi terga vertentes conspecti dicebantur, Romam missi.
最初に敵に背を向けたところを目撃されたと言われる、アイトリア人の五人の指導者がローマに送られた。
Thessali pro contione laudati, ducesque eorum etiam virtutis causa donati.
一方、テッサリア人たちは全軍の集会において称賛され、彼らの将軍たちもその勇気に対して褒賞を与えられた。