§42.1.1L. Postumius Albinus M. Popilius Laenas consules cum omnium primum de provinciis et exercitibus ad senatum rettulissent, Ligures utrique decreti sunt, ut novas ambo, quibus eam provinciam obtinerent, legiones — §42.1.2binae singulis decretae — et socium Latini nominis dena milia peditum et sescenos equites, et supplementum Hispaniae tria milia peditum Romanorum scriberent et ducentos equites.
執政官ルキウス・ポストゥミウス・アルビヌスとマルクス・ポピリウス・ラエナスが、何よりもまず属州と軍隊について元老院に諮問したとき、両者にリグリアが割り当てられ、彼ら双方がその属州を保持するために新しいレギオンを―― 各人に2個ずつと定められた――、またラテン名盟邦の歩兵各1万と騎兵各600、さらにヒスパニアの補充兵としてローマ人歩兵3千と騎兵200を徴募することが議決された。
§42.1.3ad hoc mille et quingenti pedites Romani cum centum equitibus scribi iussi, cum quibus praetor, cui Sardinia obtigisset, in Corsicam transgressus bellum gereret;
これに加えて、1500人のローマ人歩兵と100人の騎兵が徴募されるよう命じられた。 サルディニアが割り当てられた法務官は、これらを率いてコルシカに渡り、戦争を遂行するためである。
§42.1.4interim M. Atilius, vetus praetor, provinciam obtineret Sardiniam.
一方、前年の法務官マルクス・アティリウスは、サルディニア属州を引き続き保持することとなった。
§42.1.5praetores deinde provincias sortiti sunt, A. Atilius Serranus urbanam, C. Cluvius Saxula inter cives et peregrinos, N. Fabius Buteo Hispaniam citeriorem, M. Matienus ulteriorem, M. Furius Crassipes Siciliam, C. Cicereius Sardiniam.
その後、法務官たちが抽選で属州を割り当てた。 アウルス・アティリウス・セッラヌスが首都法務官、ガイウス・クルウィウス・サクスラが市民・外国人担当法務官、ヌメリウス・ファビウス・ブテオが近ヒスパニア、マルクス・マティエヌスが遠ヒスパニア、マルクス・フリウス・クラッスィペスがシキリア、ガイウス・キケレイウスがサルディニアとなった。
§42.1.6priusquam in provincias magistratus proficiscerentur, senatui placuit, L. Postumium consulem ad agrum publicum a privato terminandum in Campaniam ire, cuius ingentem modum possidere privatos paulatim proferendo fines constabat.
政務官たちが属州へ出発する前に、元老院は、執政官ルキウス・ポストゥミウスが公有地を私有地から境界確定するためにカンパニアへ赴くことを決定した。 その公有地の膨大な部分を、私人が境界線を徐々に広げることによって不法占有していることが明らかだったからである。
§42.1.7hic iratus Praenestinis, quod, cum eo privatus sacrificii in templo Fortunae faciundi causa profectus esset, nihil in se honorifice neque publice neque privatim factum a Praenestinis esset, priusquam ab Roma proficisceretur, litteras Praeneste misit, ut sibi magistratus obviam exiret, locum publice pararent, ubi deverteretur, iumentaque, cum exiret inde, praesto essent.
この執政官はプラエネステの人々に対して怒っていた。 というのも、かつて彼が私人としてフォルトゥナの神殿で犠牲を捧げるためにそこへ赴いた際、プラエネステの人々から公的にも私的にも何の敬意も払われなかったからである。 そのため、ローマを出発する前に彼はプラエネステに書簡を送り、政務官たちが自分を出迎えにくること、公費で滞在場所を用意すること、またそこを出発する際には荷獣を用意しておくことを要求した。
§42.1.8ante hunc consulem nemo umquam sociis in ulla re oneri aut sumptui fuit.
この執政官以前には、誰も盟邦に対して何事においても負担や出費を強いたことはなかった。
§42.1.9ideo magistratus mulis tabernaculisque et omni alio instrumento militari ornabantur, ne quid tale imperarent sociis.
そのために政務官たちにはラバや天幕、その他すべての軍用装備が支給されていたのであり、それは盟邦にそのようなものを要求することがないようにするためであった。
§42.1.10privata hospitia habebant;
彼らは私的な客友関係を結んでおり、それを親切かつ丁重に維持していた。
ea benigne comiterque colebant, domusque eorum Romae hospitibus patebant, apud quos ipsis deverti mos esset.
また彼らが自ら滞在する習慣のあった相手に対しては、ローマにある自分たちの家も開かれていた。
§42.1.11legati, qui repente aliquo mitterentur, singula iumenta per oppida, iter qua faciundum erat, imperabant;
急遽どこかへ派遣される使節は、通過する道すがらの町々で、それぞれ1頭の荷獣を要求するだけだった。
aliam inpensam socii in magistratus Romanos non faciebant.
盟邦がローマの政務官のために行う支出は、それ以外には存在しなかった。
§42.1.12ira consulis, etiamsi iusta, non tamen in magistratu exercenda, et silentium nimis aut modestum aut timidum Praenestinorum ius, velut probato exemplo, magistratibus fecit graviorum in dies talis generis imperiorum.
執政官の怒りは、たとえそれがもっともなものであったとしても、官職にある間に晴らされるべきではなかったが、それと、プラエネステ人たちのあまりにも謙抑的あるいは臆病な沈黙は、まるで前例が公認されたかのように、その後の政務官たちに対して、日ごとに過酷さを増すこの種の要求を課す悪しき権利を与えてしまうことになった。