§4.23.1eosdem consules insequenti anno refectos Iulium tertium, Verginium iterum apud Macrum Licinium invenio;
私はマクルス・リキニウスの著作において、翌年にも同じ執政官たちが再選され、ユリウスが三度目、ウェルギニウスが二度目の執政官を務めたことを見出す。
§4.23.2Valerius Antias atque Tubero M. Manlium et Q. Sulpicium consules in eum annum edunt.
ウァレリウス・アンティアスとトゥベロは、その年の執政官としてM. マンリウスとQ. スルピキウスを挙げている。
ceterum in tam discrepanti editione et Tubero et Macer libros linteos auctores profitentur;
しかし、このように食い違った掲載において、トゥベロもマケルも「麻糸の書」をその拠り所として公言している。
neuter tribunos militum eo anno fuisse traditum ab scriptoribus antiquis dissimulat.
どちらの歴史家も、古代の著述家たちによってその年には執政武官たちが置かれたと伝えられていることを否定していない。
§4.23.3Licinio libros haud dubie sequi linteos placet; Tubero incertus veri est.
リキニウスは疑いなく「麻糸の書」に従うことを好んでおり、トゥベロは真実が何であるか確信を持てずにいる。
sit inter cetera vetustate cooperta hoc quoque in incerto positum.
歳月の彼方に埋もれた他の事柄と同様に、これもまた不確実なこととしておこう。
§4.23.4trepidatum in Etruria est post Fidenas captas non Veientibus solum exterritis metu similis excidii, sed etiam Faliscis memoria initi primo cum iis belli, quamquam rebellantibus non adfuerant.
フィデナエ陥落の後、エトルリアでは恐慌が起きたが、それは、ウェイイ人が同様の滅亡の恐怖に怯えたためだけでなく、ファリスク人もまた、以前に彼らと最初に始めた戦争の記憶を呼び起こされたためであった。 もっとも、今回の反乱において彼らは加勢していなかったのではあるが。
§4.23.5igitur cum duae civitates legatis circa duodecim populos missis inpetrassent, ut ad Voltumnae fanum indiceretur omni Etruriae concilium, velut magno inde tumultu inminente senatus Mam. Aemilium dictatorem iterum dici iussit.
それゆえ、この二つの国家が、十二の部族のもとに使節を派遣して、ウォルトゥムナの神殿でエトルリア全土の評議会を召集することを勝ち取ると、そこから大きな戦争が差し迫っているかのように、元老院はマメルクス・アエミリウスを再び独裁官に任命することを命じた。
§4.23.6ab eo A. Postumius Tubertus magister equitum est dictus;
彼によってA. ポストゥミウス・トゥベルトゥスが騎兵長官に指名された。
bellumque tanto maiore quam proxime conatu apparatum est, quanto plus erat ab omni Etruria periculi, quam ab duobus populis fuerat.
そして、エトルリア全体から迫る危険が、二つの部族から迫っていた危険よりも大きかった分だけ、前回よりもはるかに大きな準備をもって戦争への備えがなされた。