§4.23.1eosdem consules insequenti anno refectos Iulium tertium, Verginium iterum apud Macrum Licinium invenio;
나는 마크루스 리키니우스의 저작에서 이듬해에도 같은 집정관들이 재선되어 율리우스가 세 번째로, 웨르기니우스가 두 번째로 집정관을 맡았음을 발견한다.
§4.23.2Valerius Antias atque Tubero M. Manlium et Q. Sulpicium consules in eum annum edunt.
발레리우스 안티아스와 투베로는 M. 만리우스와 Q. 술피키우스를 그해의 집정관으로 올렸다.
ceterum in tam discrepanti editione et Tubero et Macer libros linteos auctores profitentur; neuter tribunos militum eo anno fuisse traditum ab scriptoribus antiquis dissimulat.
그러나 이토록 엇갈리는 기록 속에서 투베로와 마크루스 모두 ‘아마포 서책’을 자신들의 전거로 내세우며, 두 사람 중 누구도 고대 저술가들에 의해 그해에 군사 집정관들이 있었다고 전해진다는 사실을 부인하지 않는다.
§4.23.3Licinio libros haud dubie sequi linteos placet; Tubero incertus veri est.
리키니우스는 의심할 여지 없이 아마포 서책을 따르기를 좋아하지만, 투베로는 진실에 대해 확신하지 못한다.
sit inter cetera vetustate cooperta hoc quoque in incerto positum.
세월의 저편에 묻힌 다른 일들과 마찬가지로 이 일 역시 불확실한 채로 남겨 두자.
§4.23.4trepidatum in Etruria est post Fidenas captas non Veientibus solum exterritis metu similis excidii, sed etiam Faliscis memoria initi primo cum iis belli, quamquam rebellantibus non adfuerant.
피데나에가 함락된 후 에트루리아에는 공황이 일어났는데, 이는 베이이인들이 유사한 파멸의 공포로 겁에 질렸을 뿐만 아니라, 팔리스키인들 역시 이전에 그들과 처음 시작했던 전쟁의 기억 때문이었다. 비록 그들이 이번 반란에서는 반란군을 돕지 않았음에도 불구하고 말이다.
§4.23.5igitur cum duae civitates legatis circa duodecim populos missis inpetrassent, ut ad Voltumnae fanum indiceretur omni Etruriae concilium, velut magno inde tumultu inminente senatus Mam. Aemilium dictatorem iterum dici iussit.
그리하여 이 두 국가가 열두 부족에게 사절을 보내 볼툼나 신전에서 에트루리아 전역의 평의회를 소집하는 것을 관철하자, 그곳으로부터 큰 전쟁이 닥쳐올 것처럼 원로원은 마메르쿠스 에밀리우스를 다시 독재관으로 임명하도록 명령했다.
§4.23.6ab eo A. Postumius Tubertus magister equitum est dictus; bellumque tanto maiore quam proxime conatu apparatum est, quanto plus erat ab omni Etruria periculi, quam ab duobus populis fuerat.
그에 의해 A. 포스투미우스 투베르투스가 기병대장으로 지명되었으며, 에트루리아 전체로부터 오는 위험이 두 부족으로부터 왔던 위험보다 컸던 만큼, 지난번보다 훨씬 더 큰 대비태세를 갖추고 전쟁이 준비되었다.