§39.33.1principio insequentis anni P. Claudius L. Porcius consules, cum Q. Caecilius M. Baebius Ti. Sempronius, qui ad disceptandum inter Philippum et Eumenem reges Thessalorumque civitates missi erant, §39.33.2legationem renuntiassent, regum quoque eorum civitatiumque legatos in senatum introduxerunt.
翌年の初めに、執政官プブリウス・クラウディウスとルキウス・ポルキウスは、フィリッポスとエウメネス両王、およびテッサリアの諸都市の間の争いを調停するために派遣されていたクィントゥス・カエキリウス、マルクス・バエビウス、ティベリウス・センプロニウスが、使節団の報告を行うと、これら両王および諸都市の使節たちをも元老院に導入した。
§39.33.3eadem utrimque iterata, quae dicta apud legatos in Graecia erant.
ギリシアで使節たちの前で語られていたのと同じ主張が、双方から繰り返された。
aliam deinde novam legationem patres, cuius princeps Ap. Claudius fuit, in Graeciam et Macedoniam decreverunt ad visendum, redditaene civitates Thessalis et Perrhaebis essent.
その後、元老院議員たちは、アッピウス・クラウディウスを団長とする別の新しい使節団を、諸都市がテッサリア人とペッライビア人に返還されたかどうかを確認するために、ギリシアおよびマケドニアへ派遣することを議決した。
§39.33.4iisdem mandatum, ut ab Aeno et Maronea praesidia deducerentur, maritimaque omnis Thraciae ora a Philippo et Macedonibus liberaretur.
同じ彼らに、アイノスとマロネイアから駐留軍が撤退し、トラキアの全沿岸地方がフィリッポスとマケドニア人から解放されるようにすることが命じられた。
§39.33.5Peloponnesum quoque adire iussi, unde prior legatio discesserat incertiore statu rerum, quam si non venissent: nam super cetera etiam sine responso dimissi, nec datum petentibus erat Achaeorum concilium.
彼らはペロポネソスにも赴くよう命じられたが、そこからは、前の使節団が、もし彼らが来なかった場合よりもいっそう解決から遠い情勢のままで立ち去っていた。 というのも、他の事柄に加えて、彼らは回答さえ得られずに去らされ、求める彼らにアカイア人の合同会議の招集が与えられなかったからである。
§39.33.6de qua re querente graviter Q. Caecilio et simul Lacedaemoniis deplorantibus moenia diruta, abductam plebem in Achaiam et venumdatam, ademptas, quibus ad eam diem civitas stetisset, §39.33.7Lycurgi leges, Achaei maxime concilii negati crimen excusabant recitando legem, quae nisi belli pacisve causa, et cum legati ab senatu cum litteris aut scriptis mandatis venirent, vetaret indici concilium.
この件についてクィントゥス・カエキリウスが激しく抗議し、同時にスパルタ人たちが、城壁が破壊されたこと、平民がアカイアへ連れ去られて売り払われたこと、そしてその日までそれによって国家が維持されていたリュクルゴスの法が奪われたことを嘆き悲しむ中で、アカイア人たちは、特に合同会議を拒否したという非難に対し、戦争または平和の理由による場合、および元老院からの使節が親書または書面による命令書を携えてやって来る場合を除いては合同会議の招集を禁じるという法を朗読することによって弁明した。
§39.33.8ea ne postea excusatio esset, ostendit senatus curae iis esse debere, ut legatis Romanis semper adeundi concilium gentis potestas fieret, quem ad modum et illis, quotiens vellent, senatus daretur.
この言い訳が今後通用しないようにするため、元老院は、彼ら自身が望むときにはいつでも元老院への拝謁が与えられるのと同様に、ローマの使節に対しても同盟の合同会議に出席する権限が常に与えられるように配慮することが、彼らの義務であるべきだと明確に示した。