§39.33.1principio insequentis anni P. Claudius L. Porcius consules, cum Q. Caecilius M. Baebius Ti. Sempronius, qui ad disceptandum inter Philippum et Eumenem reges Thessalorumque civitates missi erant, §39.33.2legationem renuntiassent, regum quoque eorum civitatiumque legatos in senatum introduxerunt.
이듬해 초, 집정관 푸블리우스 클라우디우스와 루키우스 포르키우스는 필리포스와 에우메네스 두 왕 및 테살리아인들의 국가들 사이의 분쟁을 중재하기 위해 파견되었던 퀸투스 카에킬리우스, 마르쿠스 배비우스, 티베리우스 셈프로니우스가 사절단 보고를 마치자, 그 왕들과 국가들의 사절들 역시 원로원으로 인도하였다.
§39.33.3eadem utrimque iterata, quae dicta apud legatos in Graecia erant.
양측에서 그리스에서 사절들 앞에서 했던 것과 똑같은 주장이 반복되었다.
aliam deinde novam legationem patres, cuius princeps Ap. Claudius fuit, in Graeciam et Macedoniam decreverunt ad visendum, redditaene civitates Thessalis et Perrhaebis essent.
그 후 원로원 의원들은 아피우스 클라우디우스를 단장으로 하는 또 다른 새로운 사절단을 그리스와 마케도니아로 보내어, 국가들이 테살리아인들과 페라이비아인들에게 반환되었는지 확인하도록 의결했다.
§39.33.4iisdem mandatum, ut ab Aeno et Maronea praesidia deducerentur, maritimaque omnis Thraciae ora a Philippo et Macedonibus liberaretur.
같은 이들에게 아이노스와 마로네이아로부터 주둔군을 철수시키고, 트라키아의 모든 해안 지방을 필리포스와 마케도니아인들로부터 해방시키라는 명령이 내려졌다.
§39.33.5Peloponnesum quoque adire iussi, unde prior legatio discesserat incertiore statu rerum, quam si non venissent: nam super cetera etiam sine responso dimissi, nec datum petentibus erat Achaeorum concilium.
그들은 펠로폰네소스에도 가라는 명령을 받았는데, 그곳에서는 앞선 사절단이 그들이 오지 않았을 때보다 더 불확실한 상황으로 남겨둔 채 떠났었다. 왜냐하면 다른 일들에 더해 그들은 답변도 받지 못한 채 추방당했고, 요청하는 그들에게 아카이아인의 의회 소집이 허락되지 않았기 때문이다.
§39.33.6de qua re querente graviter Q. Caecilio et simul Lacedaemoniis deplorantibus moenia diruta, abductam plebem in Achaiam et venumdatam, ademptas, quibus ad eam diem civitas stetisset, §39.33.7Lycurgi leges, Achaei maxime concilii negati crimen excusabant recitando legem, quae nisi belli pacisve causa, et cum legati ab senatu cum litteris aut scriptis mandatis venirent, vetaret indici concilium.
이 일에 대해 퀸투스 카에킬리우스가 격렬하게 항의하고, 동시에 라케다이몬인들이 성벽이 파괴된 것, 평민들이 아카이아로 끌려가 팔려간 것, 그리고 그날까지 국가가 유지되는 기반이었던 리쿠르고스의 법이 박탈당한 것을 한탄하는 상황에서, 아카이아인들은 특히 의회 소집을 거부한 혐의에 대해 전쟁이나 평화의 이유가 아니면, 그리고 원로원 사절이 서한이나 서면 명령을 지니고 오는 경우가 아니면 의회 소집을 금지하는 법을 낭독함으로써 변명했다.
§39.33.8ea ne postea excusatio esset, ostendit senatus curae iis esse debere, ut legatis Romanis semper adeundi concilium gentis potestas fieret, quem ad modum et illis, quotiens vellent, senatus daretur.
이러한 핑계가 나중에 다시 쓰이지 않도록, 원로원은 그들이 원할 때마다 언제든 원로원 알현이 허락되는 것과 마찬가지로, 로마 사절들에게도 연맹의 의회에 언제나 참석할 수 있는 권한이 주어지도록 보장하는 것이 그들의 의무가 되어야 함을 분명히 밝혔다.