§39.27.1inde graviter offenso rege Thessalonicen ad cognoscendum de Thraciae urbibus proficiscuntur.
そこから、王が深く憤慨した状態のまま、彼らはトラキアの諸都市について審理するためにテッサロニケへと出発する。
§39.27.2ibi legati Eumenis, si liberas esse Aenum et Maroneam velint Romani, nihil sui pudoris esse ultra dicere, quam ut admoneant, re, non verbo eos liberos relinquant, nec suum munus intercipi ab alio patiantur.
そこにおいてエウメネスの使節たちは、もしローマ人たちがアイノスとマロネイアが自由であることを望むなら、自分たちが忠告する以上に何かを言うことは彼らの慎みに合わないとし、言葉ではなく事実において彼らを自由なままに残すべきであり、また自分たちの贈り物が他者によって横取りされるのを許してはならない、と語った。
§39.27.3sin autem minor cura sit civitatium in Thracia positarum, multo verius esse, quae sub Antiocho fuerint, praemia belli Eumenem quam Philippum habere,
だが、もしトラキアに位置する諸都市への関心がより薄いのであれば、アンティオコスの支配下にあったこれらを、戦争の賞与として、フィリッポスではなくエウメネスが所有することの方がはるかに正当である、と。
§39.27.4vel pro patris Attali meritis bello, quod adversus Philippum ipsum gesserit populus Romanus, vel suis, quod Antiochi bello terra marique laboribus periculisque omnibus interfuerit.
それは、ローマ国民がフィリッポス自身に対して行った戦争における父アッタロスの功績のゆえにであれ、あるいは彼ら自身の功績、すなわちアンティオコスの戦争において陸でも海でもあらゆる労苦と危険を共にしたという功績のゆえにであれ、ということである。
§39.27.5habere eum praeterea decem legatorum in eam rem praeiudicium, qui cum Chersonesum Lysimachiamque dederint, Maroneam quoque atque Aenum profecto dedisse, quae ipsa propinquitate regionis velut appendices maioris muneris essent.
さらに彼には、その件に関する十人使節団の先決例があり、彼らがヘルソネソスとリュシマキアを与えたとき、マロネイアとアイノスをも確実に与えたのであると語った。 それらは地域の近接性そのものによって、いわば、より大きな贈り物の付属物であったのだから。
§39.27.6nam Philippum quidem quo aut merito in populum Romanum aut iure imperil, cum tam procul a finibus Macedoniae absint, civitatibus his praesidia imposuisse? vocari Maronitas iuberent: ab iis certiora omnia de statu civitatium earum scituros.
というのも、フィリッポスがいったい、ローマ国民に対するいかなる功績によって、あるいは、いかなる支配権の権利によって、マケドニアの国境からこれほど遠く離れているこれらの都市に守備隊を置いたというのか。 マロネイアの人々を召喚するように命じるべきである、彼らからそれらの都市の状況についてすべての確実なことを知るだろうから、と。
§39.27.7legati Maronitarum vocati non uno tantum loco urbis praesidium regium esse, sicut in aliis civitatibus, dixerunt, sed pluribus simul, et plenam Macedonum Maroneam esse.
召喚されたマロネイアの使節たちは、王の守備隊が、他の都市のように都市のただ一箇所だけでなく、同時に複数の箇所に存在しており、マロネイアはマケドニア人で満ちていると語った。
§39.27.8itaque dominari adsentatores regios: his solis loqui et in senatu et in contionibus licere; eos omnes honores et capere ipsos et dare aliis.
したがって、王のへつらい者たちが支配しており、彼らだけが元老院でも民衆集会でも発言することを許されており、彼ら自身がすべての名誉職を手にし、また他者に与えている、と。
§39.27.9optimum quemque, quibus libertatis, quibus legum cura sit, aut exsulare pulsos patria aut inhonoratos et deterioribus obnoxios silere.
自由や法律を重んじる最良の人々は皆、祖国から追放されて亡命しているか、あるいは官職を得られず、より劣った者たちに従属して沈黙している、と。
§39.27.10de iure etiam finium pauca adiecerunt: Q. Fabium Labeonem, cum in regione ea fuisset, derexisse finem Philippo veterem viam regiam, quae ad Thraciae Paroreian subeat, nusquam ad mare declinantem: Philippum novam postea deflexisse viam, qua Maronitarum urbes agrosque amplectatur.
境界の権利についても、彼らは少し付け加えた。 クィントゥス・ファビウス・ラベオがその地域にいた際、フィリッポスに対して、トラキアのパロレイアへと上り、海の方へは決して下ることのない古い王道を境界として定めてやったが、フィリッポスはその後、新しい道を曲げて造り、それによってマロネイア人の都市と耕地を取り込んでしまった、と。