§26.24.1per idem tempus M. Valerius Laevinus, temptatis prius per secreta conloquia principum animis, ad indictum ante ad id ipsum concilium Aetolorum classe expedita venit.
同じ頃、マルクス・ウァレリウス・レウィヌスは、あらかじめ有力者たちとの秘密の会談を通じて彼らの意向を打診した上で、その目的のためにあらかじめ招集されていたアイトリア人の会議に、艤装を整えた艦隊を率いて到着した。
§26.24.2ubi cum Syracusas Capuamque captam in fidem in Italia Siciliaque rerum secundarum ostentasset §26.24.3adiecissetque iam inde a maioribus traditum morem Romanis colendi socios, ex quibus alios in civitatem atque aequum secum ius accepissent, alios in ea fortuna haberent, ut socii esse quam cives mallent;
そこで彼は、シラクサの占領とカプアがローマの信義の保護下に受け入れられたことを、イタリアとシチリアにおける成功の証拠として提示し、さらに、ローマ人には同盟国を重んじる習慣が古く祖先から伝わっており、彼らのうち、ある者たちを市民権と自分たちと対等の権利の中に受け入れ、また別の者たちを、市民であるよりは同盟国であることを好むような境遇にとどめているということを付け加えた。
§26.24.4Aetolos eo in maiore futuros honore, quod gentium transmarinarum in amicitiam primi venissent: Philippum eis et Macedonas gravis accolas esse, §26.24.5quorum se vim ac spiritus et iam fregisse et eo redacturum esse, ut non iis modo urbibus, quas per vim ademissent Aetolis, excedant, sed ipsam Macedoniam infestam habeant;
そして、アイトリア人は海外の諸民族の中で最初にローマと友好関係に入ったという理由で、それだけいっそう大きな栄誉を得ることになるだろう、また、フィリッポスとマケドニア人は彼らにとって厄介な隣人であるが、自分は彼らの勢力と傲慢さをすでにくじいており、彼らが武力でアイトリア人から奪った都市から退去するだけでなく、マケドニア自国さえも脅かされるように、さらに彼らを追い詰めるつもりであると語った。
§26.24.6et Acarnanas, quos aegre ferrent Aetoli a corpore suo diremptos, restituturum se in antiquam formulam iurisque ac dicionis eorum —
そして、アイトリア人が自分たちの共同体から切り離されたことを遺憾に思っていたアカルナニア人たちを、彼らの古い規定、すなわち法と支配の枠組みに戻すつもりであるとも述べた。
§26.24.7: haec dicta promissaque a Romano imperatore Scopas, qui tum praetor gentis erat, et Dorimachus, princeps Aetolorum, adfirmaverunt auctoritate sua, minore cum verecundia et maiore cum fide vim maiestatemque populi Romani extollentes.
ローマの将軍によるこれらの言葉と約束を、当時その民族のプラエトルであったスコパスと、アイトリア人の指導者ドリマコスが、自らの権威をもって肯定し、控えめさはより少なく、より大きな確信をもってローマ人民の力と威厳を称賛した。
§26.24.8maxime tamen spes potiundae movebat Acarnaniae.
しかし、何よりも彼らを動かしたのはアカルナニアを領有するという希望であった。
igitur conscriptae condiciones, quibus in amicitiam societatemque populi Romani venirent,
それゆえ、彼らがローマ人民の友好と同盟に入るための条件が起草された。
§26.24.9additumque, ut, si placeret vellentque, eodem iure amicitiae Elei Lacedaemoniique et Attalus et Pleuratus et Scerdilaedus essent, Asiae Attalus, hi Thracum et Illyriorum reges;
そして、もし彼らが望み、そうすることをよしとするならば、エリス人、ラケダイモン人、アッタロス、プレウラトゥス、スケルディラエドゥスも、同じ友好の権利に含まれることが追加された。 アッタロスはアジアの、後者はトラキア人とイリュリア人の王たちである。
§26.24.10bellum ut extemplo Aetoli cum Philippo terra gererent;
アイトリア人は直ちに陸路でフィリッポスと戦争を行うこと。
navibus ne minus viginti quinque quinqueremibus adiuvaret Romanus;
ローマ人は25隻を下回らない五段櫂船で支援すること。
§26.24.11urbium Corcyrae tenus ab Aetolia incipienti solum tectaque et muri cum agris Aetolorum, alia omnis praeda populi Romani esset, darentque operam Romani, ut Acarnaniam Aetoli haberent;
アイトリアから出発してコルキュラに至るまでの都市については、土地、家屋、城壁、および耕作地はアイトリア人のものとし、それ以外のすべての獲物はローマ人民のものとすること。 そして、ローマ人はアイトリア人がアカルナニアを領有できるよう力を尽くすこと。
§26.24.12si Aetoli pacem cum Philippo facerent, foederi adscriberent ita ratam fore pacem, si Philippus arma ab Romanis sociisque quique eorum dicionis essent abstinuisset;
もしアイトリア人がフィリッポスと和約を結ぶなら、フィリッポスがローマ人、その同盟国、およびその支配下にある人々から武力を遠ざけた場合にのみ、その和約が有効となるということを同盟条約に書き加えること。
§26.24.13item, si populus Romanus foedere iungeretur regi, ut caveret, ne ius ei belli inferendi Aetolis sociisque eorum esset.
同様に、もしローマ人民が王と同盟を結ぶなら、彼がアイトリア人およびその同盟国に戦争を仕掛ける権利を持たないように予防措置を講じること。
§26.24.14haec convenerunt conscriptaque biennio post Olympiae ab Aetolis, in Capitolio ab Romanis, ut testata sacratis monumentis essent, sunt posita.
これらのことが合意され、書き残されたものは、神聖な記念碑によって証言されるように、2年後にアイトリア人によってオリンピアに、ローマ人によってカピトリウムに奉納された。
§26.24.15morae causa fuerant retenti Romae diutius legati Aetolorum.
遅延の原因は、アイトリア人の使節たちがローマに通常より長く留め置かれたことであった。
nec tamen impedimento id rebus gerendis fuit: et Aetoli extemplo moverunt adversus Philippum bellum, et Laevinus Zacynthum — parva insula est propinqua Aetoliae, urbem unam eodem, quo ipsa est, nomine habet —, eam praeter arcem vi cepit et Oeniadas Nasumque Acarnanum captas Aetolis contribuit;
しかし、それが軍事行動の妨げにはならなかった。 アイトリア人は直ちにフィリッポスに対して戦争を開始し、レウィヌスもザキュントス(これはアイトリアの近くにある小さな島であり、島自身と同じ名前の都市を一つ持っている)を、城砦を除いて武力で占領し、アカルナニアの都市であるオイニアダイとナススを占領してアイトリア人に引き渡した。
§26.24.16Philippumque satis implicatum bello finitimo ratus, ne Italiam Poenosque et pacta cum Hannibale posset respicere, Corcyram ipse se recepit.
そして、フィリッポスが隣国との戦争に十分に巻き込まれており、イタリア、カルタゴ人、およびハニバルとの協定に目を向ける余裕がないと考えたので、彼自身はコルキュラへ退いた。