§6.27.1Πῶς ὠμόν ἐστι μὴ ἐπιτρέπειν τοῖς ἀνθρώποις ὁρμᾶν ἐπὶ τὰ φαινόμενα αὐτοῖς οἰκεῖα καὶ συμφέροντα.
人々が、自分たちに適し有益であると思われるものへと向かうことを許さないのは、なんと無慈悲なことであろうか。
καίτοι τρόπον τινὰ οὐ συγχωρεῖς αὐτοῖς τοῦτο ποιεῖν, ὅταν ἀγανακτῇς, ὅτι ἁμαρτάνουσι·
だが、彼らが過ちを犯していることに君が憤るとき、君はある意味で、彼らがそうすることを許していないのだ。
φέρονται γὰρ πάντως ὡς ἐπὶ οἰκεῖα καὶ συμφέροντα αὐτοῖς.
なぜなら、彼らはどうしても自分たちに適し有益である(と思われる)ものへと向かっているのだから。
—ἀλλ’ οὐκ ἔχει οὕτως.
――「しかし、現実はそうではない。
— οὐκοῦν δίδασκε καὶ δείκνυε μὴ ἀγανακτῶν.
」――それなら、怒ることなく教え、かつ示しなさい。