§6.20.1Ἐν τοῖς γυμνασίοις καὶ ὄνυξι κατέδρυψέ τις καὶ τῇ κεφαλῇ ἐρραγεὶς πληγὴν ἐποίησεν, ἀλλ’ οὔτε ἐπισημαινόμεθα οὔτε προσκόπτομεν οὔτε ὑφορώμεθα ὕστερον ὡς ἐπίβουλον·
体育場での練習中に、誰かが爪で引っかいたり、頭をぶつけてぶつかってきて傷を負わせたりすることがある。 しかし私たちは、不満を表明することもしなければ、腹を立てることもせず、後になってその人を陰謀家として疑いの目で見ることもない。
καίτοι φυλαττόμεθα, οὐ μέντοι ὡς ἐχθρὸν οὐδὲ μεθ’ ὑποψίας, ἀλλ’ ἐκκλίσεως εὐμενοῦς.
もちろん身を守り(警戒し)はするが、それは敵としてではなく、また疑念を抱いてでもなく、好意的な回避によってなのである。
τοιοῦτόν τι γινέσθω καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς μέρεσι τοῦ βίου·
これと同じようなことが、人生の他のすべての局面においても行われるようにせよ。
πολλὰ παρενθυμώμεθα τῶν οἷον προσγυμναζομένων.
いわば練習相手のような人々がすることの多くを、私たちは大目に見る(見逃す)べきである。
ἔξεστι γάρ, ὡς ἔφην, ἐκκλίνειν καὶ μήτε ὑποπτεύειν μήτε ἀπέχθεσθαι.
なぜなら、私が言ったように、疑いを抱くことも憎むこともなしに、身をかわすことは可能だからである。