§5.4.1Πορεύομαι διὰ τῶν κατὰ φύσιν, μέχρι πεσὼν ἀναπαύσομαι ἐναποπνεύσας μὲν τούτῳ, ἐξ οὖ καθ’ ἡμέραν ἀναπνέω, πεσὼν δὲ ἐπὶ τούτῳ, ἐξ οὗ καὶ τὸ σπερμάτιον ὁ πατήρ μου συνέλεξε καὶ τὸ αἱμάτιον ἡ μήτηρ καὶ τὸ γαλάκτιον ἡ τροφός·
私は自然に従うものごとを通って進む。 やがて倒れて憩うその時まで。 日々そこから息を吸っているこれの中へ息を吐き出して。 そして、私の父がその小さな種を、母がその小さな血を、乳母がその小さな乳をそこから集めてくれたこれの上に倒れて。
ἐξ οὗ καθ’ ἡμέραν τοσούτοις ἔτεσι βόσκομαι καὶ ἀρδεύομαι·
これから私は日々、これほど多くの歳月にわたって養われ、潤されてきた。
ὃ φέρει με πατοῦντα καὶ εἰς τοσαῦτα ἀποχρώμενον αὐτῷ.
そしてこれは、自らを踏みしめ、これほど多くのことにこれを利用し尽くしている私を、なおも支えてくれているのだ。