§5.28.1Τῷ γράσωνι μήτι ὀργίζῃ, μήτι τῷ ὀζοστόμῳ ὀργίζῃ;
脇が臭い人に腹を立てるだろうか、口が臭い人に腹を立てるだろうか。
τί σοι ποιήσει;
彼は君に何ができるというのか。
τοιοῦτον στόμα ἔχει, τοιαύτας μάλας ἔχει, ἀνάγκη τοιαύτην ἀποφορὰν ἀπὸ τοιούτων γίνεσθαι.
彼はそのような口を持ち、そのような脇を持っているのだ。 そのようなものからそのような臭いが生じるのは避けられない。
—ἀλλ’ ὁ ἄνθρωπος λόγον ἔχει, φησί, καὶ δύναται συννοεῖν ἐφιστάνων τί πλημμελεῖ.
――「しかし、人間は理性を持っており、注意を向ければ、自分がどこで過ちを犯しているのかを理解できるはずだ」と誰かが言う。
—εὖ σοι γένοιτο·
――それは結構なことだ。
τοιγαροῦν καὶ σὺ λόγον ἔχεις, κίνησον λογικῇ διαθέσει λογικὴν διάθεσιν, δεῖξον, ὑπόμνησον·
それならば、君もまた理性を持っているのだ。 君の理性的性向によって彼の理性的性向を動かし、示し、気づかせなさい。
εἰ γὰρ ἐπαίει, θεραπεύσεις καὶ οὐ χρεία ὀργῆς.
もし彼が聞き入れるなら、君は彼を治すことになるし、怒る必要もない。
Οὔτε τραγῳδὸς οὔτε πόρνη.
悲劇役者のようでもなく、娼婦のようでもなく。