§4.49.1Ὅμοιον εἶναι τῇ ἄκρᾳ, ᾗ διηνεκῶς τὰ κύματα προσρήσσεται·
波が絶えず打ち寄せる岬のようでありなさい。
ἡ δὲ ἕστηκε καὶ περὶ αὐτὴν κοιμίζεται τὰ φλεγμήναντα τοῦ ὕδατος.
岬は泰然と立ち、その周囲でたぎり立つ水は静まる。
Ἀτυχὴς ἐγώ, ὅτι τοῦτό μοι συνέβη.
「私にこんなことが起こるなんて、私は不運だ。
οὐμενοῦν ἀλλ̓ εὐτυχὴς ἐγώ, ὅτι τούτου μοι συμβεβηκότος ἄλυπος διατελῶ, οὔτε ὑπὸ παρόντος θραυόμενος οὔτε ἐπιὸν φοβούμενος.
」とんでもない、むしろこう言うべきだ。 「このようなことが私に起こったのに、私は苦痛を覚えることなく過ごしており、現在のことに打ち砕かれることも、未来のことに怯えることもないのだから、私は幸運だ」と。
συμβῆναι μὲν γὰρ τὸ τοιοῦτο παντὶ ἐδύνατο, ἄλυπος δὲ οὐ πᾶς ἐπὶ τούτῳ ἂν διετέλεσε.
なぜなら、このようなことは誰にでも起こり得たが、これに対して誰もが苦痛なく過ごせたわけではないからだ。
διὰ τί οὖν ἐκεῖνο μᾶλλον ἀτύχημα ἢ τοῦτο εὐτύχημα;
それなら、なぜあちらの出来事を不運と呼び、こちらの状態を幸運と呼ばないのか。
λέγεις δὲ ὅλως ἀτύχημα ἀνθρώπου, ὃ οὐκ ἔστιν ἀπότευγμα τῆς φύσεως τοῦ ἀνθρώπου;
そもそも、人間の本性に反する失敗ではないものを、君は人間の不運と呼ぶのか。
ἀπότευγμα δὲ τῆς φύσεως τοῦ ἀνθρώπου εἶναι δοκεῖ σοι, ὃ μὴ παρὰ τὸ βούλημα τῆς φύσεως αὐτοῦ ἐστι;
そして、人間の本性の意志に反していないものが、その本性の失敗であると君には思えるのか。
τί οὖν;
ではどうだ。
§4.49.2τὸ βούλημα μεμάθηκας·
君はその意志を知っている。
μήτι οὖν τὸ συμβεβηκὸς τοῦτο κωλύει σε δίκαιον εἶναι, μεγαλόψυχον, σώφρονα, ἔμφρονα, ἀπρόπτωτον, ἀδιάψευστον, αἰδήμονα, ἐλεύθερον, τἄλλα, ὧν συμπαρόντων ἡ φύσις ἡ τοῦ ἀνθρώπου ἀπέχει τὰ ἴδια;
それなら、この起こった出来事は、君が正しく、度量が広く、節度があり、賢明で、軽率でなく、欺かれず、慎み深く、自由であり、その他、それらが共に存在することで人間の本性がその固有の役割を全うできるような諸徳性を備えることを、何か妨げるだろうか。
μέμνησο λοιπὸν ἐπὶ παντὸς τοῦ εἰς λύπην σε προαγομένου τούτῳ χρῆσθαι τῷ δόγματι·
それゆえ、今後は君を悲しみに引きずり込もうとするあらゆる出来事において、次の教義を適用することを覚えておきなさい。
οὐχ ὅτι τοῦτο ἀτύχημα, ἀλλὰ τὸ φέρειν αὐτὸ γενναίως εὐτύχημα.
「これは不運ではない。 むしろ、これを気高く耐え忍ぶことこそが幸運なのだ」と。