§4.24.1ʽὈλίγα πρῆσσε, φησίν, εἰ μέλλεις εὐθυμήσειν.
「『心穏やかでありたいなら、なすことを少なくせよ』と彼は言う。
ʼ μήποτε ἄμεινον τἀναγκαῖα πράσσειν καὶ ὅσα ὁ τοῦ φύσει πολιτικοῦ ζῴου λόγος αἱρεῖ καὶ ὡς αἱρεῖ;
」だが、必要なこと、および、本性的に社会的な動物の理性が命じる限りのこと、そしてそれが命じるやり方で行うことのほうが、より良くはないだろうか。
τοῦτο γὰρ οὐ μόνον τὴν ἀπὸ τοῦ καλῶς πράσσειν εὐθυμίαν φέρει, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ ὀλίγα πράσσειν.
というのも、このことは、善く行うことから生じる穏やかさだけでなく、なすことを少なくすることから生じる穏やかさをももたらすからである。
τὰ πλεῖστα γὰρ ὧν λέγομεν καὶ πράσσομεν οὐκ ἀναγκαῖα ὄντα ἐάν τις περιέλῃ, εὐσχολώτερος καὶ ἀταρακτότερος ἔσται.
実際、私たちが語り、行うことの大部分は必要なものではない。 もし人がそれを取り除くなら、その人はより多くの余暇を持ち、よりかき乱されなくなるであろう。
ὅθεν δεῖ καὶ παῤ ἕκαστα ἑαυτὸν ὑπομιμνῄσκειν·
それゆえ、どのような場合にも、自分自身にこう注意を促さねばならない。
μήτι τοῦτο τῶν οὐκ ἀναγκαίων;
「これは必要なものでないのではないか」と。
δεῖ δὲ μὴ μόνον πράξεις τὰς μὴ ἀναγκαίας περιαιρεῖν, ἀλλὰ καὶ φαντασίας·
そして、必要でない行動だけでなく、必要でない表象をも取り除かなければならない。
οὕτως γὰρ οὐδὲ πράξεις παρέλκουσαι ἐπακολουθήσουσιν.
そうすれば、余計な行動がそれに伴って生じることもなくなるからである。