§3.7.1Μὴ τιμήσῃς ποτὲ ὡς συμφέρον σεαυτοῦ, ὃ ἀναγκάσει σέ ποτε τὴν πίστιν παραβῆναι, τὴν αἰδῶ ἐγκαταλιπεῖν, μισῆσαί τινα, ὑποπτεῦσαι, καταράσασθαι, ὑποκρίνασθαι, ἐπιθυμῆσαί τινος τοίχων καὶ παραπετασμάτων δεομένου.
いつかお前に信義に背くこと、恥を知る心を捨てること、誰かを憎むこと、疑うこと、呪うこと、偽ること、あるいは壁やカーテンを必要とするような何かを欲望することを強いるようなものを、決して自分自身にとって有益なものとして重んじてはならない。
ὁ γὰρ τὸν ἑαυτοῦ νοῦν καὶ δαίμονα καὶ τὰ ὄργια τῆς τούτου ἀρετῆς προελόμενος τραγῳδίαν οὐ ποιεῖ, οὐ στενάζει, οὐκ ἐρημίας, οὐ πολυπληθείας δεήσεται·
なぜなら、自分自身の理性とダイモーン、そしてこのダイモーンの徳の秘儀を選び取った者は、悲劇を演じることもなく、嘆息することもなく、孤独も群衆も必要としないであろうからである。
τὸ μέγιστον, ζήσει μήτε διώκων μήτε φεύγων, πότερον δὲ ἐπὶ πλέον διάστημα χρόνου τῷ σώματι περιεχομένῃ τῇ ψυχῇ ἢ ἐπ’ ἔλασσον χρήσεται, οὐδ᾽ ὁτιοῦν αὐτῷ μέλει·
そして何よりも、彼は追うことも避けることもなく生きるであろう。 彼が、体に取り囲まれた魂をより長い時間使うのか、より短い時間使うのかは、彼にとって少しも気にかからない。
κἂν γὰρ ἤδη ἀπαλλάσσεσθαι δέῃ, οὕτως εὐλύτως ἄπεισιν, ὡς ἄλλο τι τῶν αἰδημόνως καὶ κοσμίως ἐνεργεῖσθαι δυναμένων ἐνεργήσων, τοῦτο μόνον παρ’ ὅλον τὸν βίον εὐλαβούμενος, τὸ τὴν διάνοιαν ἔν τινι ἀνοικείῳ νοεροῦ καὶ πολιτικοῦ ζῴου τροπῇ γενέσθαι.
なぜなら、たとえ今すぐ世を去らねばならぬとしても、彼は、慎み深くかつ秩序正しく行われうる他のいかなる活動をもこれから行うかのように、そのように未練なく去っていくからである。 生涯を通じてただこのことだけを警戒しながら。 すなわち、自らの理知が、知的かつ市民的動物にふさわしくない、ある種の傾向に陥ることを。