§3.7.1Μὴ τιμήσῃς ποτὲ ὡς συμφέρον σεαυτοῦ, ὃ ἀναγκάσει σέ ποτε τὴν πίστιν παραβῆναι, τὴν αἰδῶ ἐγκαταλιπεῖν, μισῆσαί τινα, ὑποπτεῦσαι, καταράσασθαι, ὑποκρίνασθαι, ἐπιθυμῆσαί τινος τοίχων καὶ παραπετασμάτων δεομένου.
언젠가 너에게 신의를 저버리게 하거나, 부끄러워하는 마음을 버리게 하거나, 타인을 미워하게 하거나, 의심하게 하거나, 저주하게 하거나, 위선적으로 행동하게 하거나, 혹은 벽과 휘장을 필요로 하는 무언가를 갈망하게 만들 만한 것을 결코 너 자신에게 유익한 것으로서 소중히 여기지 마라.
ὁ γὰρ τὸν ἑαυτοῦ νοῦν καὶ δαίμονα καὶ τὰ ὄργια τῆς τούτου ἀρετῆς προελόμενος τραγῳδίαν οὐ ποιεῖ, οὐ στενάζει, οὐκ ἐρημίας, οὐ πολυπληθείας δεήσεται·
자신 자신의 이성과 다이몬, 그리고 이 다이몬의 덕의 신비를 선택한 사람은 비극을 연출하지지도 않고, 탄식하지도 않으며, 고독도 군중도 필요로 하지 않을 것이기 때문이다.
τὸ μέγιστον, ζήσει μήτε διώκων μήτε φεύγων, πότερον δὲ ἐπὶ πλέον διάστημα χρόνου τῷ σώματι περιεχομένῃ τῇ ψυχῇ ἢ ἐπ’ ἔλασσον χρήσεται, οὐδ᾽ ὁτιοῦν αὐτῷ μέλει·
무엇보다도 그는 쫓지도 않고 도망치지도 않으면서 살아갈 것이다. 육체에 둘러싸인 영혼을 더 오랜 시간 동안 사용할지 아니면 더 짧은 시간 동안 사용할지는 그에게는 조금도 상관이 없다.
κἂν γὰρ ἤδη ἀπαλλάσσεσθαι δέῃ, οὕτως εὐλύτως ἄπεισιν, ὡς ἄλλο τι τῶν αἰδημόνως καὶ κοσμίως ἐνεργεῖσθαι δυναμένων ἐνεργήσων, τοῦτο μόνον παρ’ ὅλον τὸν βίον εὐλαβούμενος, τὸ τὴν διάνοιαν ἔν τινι ἀνοικείῳ νοεροῦ καὶ πολιτικοῦ ζῴου τροπῇ γενέσθαι.
설령 당장 세상을 떠나야 한다고 할지라도, 그는 수치심을 알고 품위 있게 행해질 수 있는 다른 어떤 행동을 하러 가기라도 하듯이 그렇게 쉽게 떠날 것이기 때문이다. 삶 전체를 통틀어 오직 이것만을 경계하면서. 즉, 자신의 이성이 이성적이고 시민적인 존재에게 어울리지 않는 어떤 상태의 변화에 빠지는 것을.