§3.1.1Οὐχὶ τοῦτο μόνον δεῖ λογίζεσθαι, ὅτι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀπαναλίσκεται ὁ βίος καὶ μέρος ἔλαττον αὐτοῦ καταλείπεται, ἀλλὰ κἀκεῖνο λογιστέον, ὅτι, εἰ ἐπὶ πλέον βιῴη τις, ἐκεῖνό γε ἄδηλον, εἰ ἐξαρκέσει ὁμοία αὖθις ἡ διάνοια πρὸς τὴν σύνεσιν τῶν πραγμάτων καὶ τῆς θεωρίας τῆς συντεινούσης εἰς τὴν ἐμπειρίαν τῶν τε θείων καὶ τῶν ἀνθρωπείων.
単にこのこと、すなわち、日々人生がすり減っていき、その残りが少なくなっていくということだけを考慮すべきではなく、次のこともまた考慮されねばならない。 すなわち、もし人がより長く生きるとしても、事物の理解、および神的な事柄と人間的な事柄の経験へと向けられた観照の理解に対して、知性が今後も同様に十分であり続けるかどうかは不確かである、ということである。
ἐὰν γὰρ παραληρεῖν ἄρξηται, τὸ μὲν διαπνεῖσθαι καὶ τρέφεσθαι καὶ φαντάζεσθαι καὶ ὁρμᾶν καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα, οὐκ ἐνδεήσει· τὸ δὲ ἑαυτῷ χρῆσθαι καὶ τοὺς τοῦ καθήκοντος ἀριθμοὺς ἀκριβοῦν καὶ τὰ προφαινόμενα διαρθροῦν καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ εἰ ἤδη ἐξακτέον αὑτὸν ἐφιστάνειν καὶ ὅσα τοιαῦτα λογισμοῦ συγγεγυμνασμένου πάνυ χρῄζει, προαποσβέννυται.
というのも、もし人がぼけ始めるならば、呼吸すること、栄養を摂ること、表象を得ること、衝動を抱くこと、その他そうしたすべてのことは欠けることはないであろうが、自分自身を律すること、義務の細部を厳密にすること、現れ出るものを明確に分析すること、そして今や自らを世から去らせるべきか否かそのものについて注意を向けること、および、十分に鍛え上げられた理性をどうしても必要とするこれらすべてのことは、先に消え去ってしまうからである。
χρὴ οὖν ἐπείγεσθαι οὐ μόνον τῷ ἐγγυτέρω τοῦ θανάτου ἑκάστοτε γίνεσθαι, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ τὴν ἐννόησιν τῶν πραγμάτων καὶ τὴν παρακολούθησιν προαπολήγειν.
したがって、単に死に一刻一刻近づいているという理由からだけでなく、事物の理解と追随能力が先に衰え去ってしまうという理由によっても、我々は急がねばならない。