§2.5.1Πάσης ὥρας φρόντιζε στιβαρῶς ὡς Ῥωμαῖος καὶ ἄρρην τὸ ἐν χερσὶ μετὰ τῆς ἀκριβοῦς καὶ ἀπλάστου σεμνότητος καὶ φιλοστοργίας καὶ ἐλευθερίας καὶ δικαιότητος πράσσειν καὶ σχολὴν σαυτῷ ἀπὸ πασῶν τῶν ἄλλων φαντασιῶν πορίζειν.
一刻一刻において、ローマ人として、また男として、手元にある任務を、厳格で飾りのない威厳、親愛の情、自由、そして正義をもって揺るぎなく遂行すること、そして他のあらゆる心象から自分自身に心のゆとりを与えることに、全力で努めよ。
ποριεῖς δέ, ἂν ὡς ἐσχάτην τοῦ βίου ἑκάστην πρᾶξιν ἐνεργῇς, ἀπηλλαγμένος πάσης εἰκαιότητος καὶ ἐμπαθοῦς ἀποστροφῆς ἀπὸ τοῦ αἱροῦντος λόγου καὶ ὑποκρίσεως καὶ φιλαυτίας καὶ δυσαρεστήσεως πρὸς τὰ συμμεμοιραμένα.
もしお前が、あらゆる行為を人生最後のものとして行い、あらゆる無計画さ、支配的理性からの感情的な背反、偽善、利己心、そしてお前に分け与えられた運命への不満から免れているならば、お前はそのゆとりを得るだろう。
ὁρᾷς πῶς ὀλίγα ἐστίν, ὧν κρατήσας τις δύναται εὔρουν καὶ θεουδῆ βιῶσαι βίον·
人が穏やかで神を敬う生を送るために、守らねばならないことがいかにわずかであるか、お前は見るだろう。
καὶ γὰρ οἱ θεοὶ πλέον οὐδὲν ἀπαιτήσουσι παρὰ τοῦ ταῦτα φυλάσσοντος.
なぜなら神々は、これらを守る者に対して、それ以上のことは何も求めないのだから。