§2.16.1Ὑβρίζει ἑαυτὴν ἡ τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴ μάλιστα μέν, ὅταν ἀπόστημα καὶ οἷον φῦμα τοῦ κόσμου, ὅσον ἐφ̓ ἑαυτῇ, γένηται·
人間の魂が何よりもまず自分自身を辱めるのは、魂が宇宙の腫れ物、またいわば腫瘍に、自分に関する限りなってしまうときである。
τὸ γὰρ δυσχεραίνειν τινὶ τῶν γινομένων ἀπόστασίς ἐστι τῆς φύσεως, ἧς ἐν μέρει αἱ ἑκάστου τῶν λοιπῶν φύσεις περιέχονται.
なぜなら、起こることの何事かに不満を抱くことは、自然からの離反であり、その自然の中に、他の個々のものの自然が部分として含まれているからである。
ἔπειτα δέ, ὅταν ἄνθρωπόν τινα ἀποστραφῇ ἢ καὶ ἐναντία φέρηται ὡς βλάψουσα, οἷαί εἰσιν αἱ τῶν ὀργιζομένων.
第二に、魂が誰か人から背を向けたり、あるいは害を加えようとして、怒る人々の魂がそうであるように、敵対的に振る舞ったりするときである。
τρίτον ὑβρίζει ἑαυτήν, ὅταν ἡσσᾶται ἡδονῆς ἢ πόνου.
第三に、魂が快楽や苦痛に屈するときに、自分自身を辱める。
τέταρτον, ὅταν ὑποκρίνηται καὶ ἐπιπλάστως καὶ ἀναλήθως τι ποιῇ ἢ λέγῃ.
第四に、魂が偽善的に振る舞い、作り事や不誠実さをもって何かを行ったり言ったりするときである。
πέμπτον, ὅταν πρᾶξίν τινα ἑαυτῆς καὶ ὁρμὴν ἐπ’ οὐδένα σκοπὸν ἀφιῇ, ἀλλ’ εἰκῇ καὶ ἀπαρακολουθήτως ὁτιοῦν ἐνεργῇ, δέον καὶ τὰ μικρότατα κατὰ τὴν ἐπὶ τὸ τέλος ἀναφορὰν γίνεσθαι·
第五に、魂が自身の何らかの行為や衝動を、いかなる目標にも向けずに放り出し、むしろあてどなく、また無思慮に何であれ行うときである。 最少のことでさえ、目的との関連においてなされるべきであるのに。
τέλος δὲ λογικῶν ζῴων τὸ ἕπεσθαι τῷ τῆς πόλεως καὶ πολιτείας τῆς πρεσβυτάτης λόγῳ καὶ θεσμῷ.
そして、理性的動物の目的とは、最も古き国家と国制の理性と掟に従うことである。