§12.17.1Εἰ μὴ καθήκει, μὴ πράξῃς·
もしふさわしくないなら、行うな。
εἰ μὴ ἀληθές ἐστι, μὴ εἴπῃς.
もし真実でないなら、言うな。
ἡ γὰρ ὁρμή σου ἔστω εἰς τὸ πᾶν ἀεὶ ὁρᾶν, τί ἐστιν αὐτὸ ἐκεῖνο τὸ τὴν φαντασίαν σοι ποιοῦν, καὶ ἀναπτύσσειν διαιροῦντα εἰς τὸ αἴτιον, εἰς τὸ ὑλικόν, εἰς τὴν ἀναφοράν, εἰς τὸν χρόνον, ἐντὸς οὗ πεπαῦσθαι αὐτὸ δεήσει.
なぜなら、君の衝動は、常にすべてのものにおいて、君に印象を抱かせるそのもの自体が何であるかを見極め、それを分割して、原因へと、物質へと、目的へと、そしてそれを終息させねばならぬ時間へと、解き明かすことに向けられるべきだからである。