§12.16.1Ἐπὶ τοῦ φαντασίαν παρασχόντος ὅτι ἥμαρτε·
他人が過ちを犯したという印象を君に与えたとき。
τί δαὶ οἶδα εἰ τοῦτο ἁμάρτημα;
だが、これが過ちであるかどうか、私にどうしてわかろうか。
εἰ δὲ καὶ ἥμαρτεν, ὅτι κατέκρινεν αὐτὸς ἑαυτόν, καὶ οὕτως ὅμοιον τοῦτο τῷ καταδρύπτειν τὴν ἑαυτοῦ ὄψιν.
そして、もし彼が実際に過ちを犯したとしても、彼はすでに自分自身を断罪したのだ。 そしてこれは、彼が自分の顔を掻きむしるようなものである。
Ὅτι ὁ μὴ θέλων τὸν φαῦλον ἁμαρτάνειν ὅμοιος τῷ μὴ θέλοντι τὴν συκῆν ὀπὸν ἐν τοῖς σύκοις φέρειν καὶ τὰ βρέφη κλαυθμυρίζεσθαι καὶ τὸν ἵππον χρεμετίζειν καὶ ὅσα ἄλλα ἀναγκαῖα.
悪き者が過ちを犯すのを望まない者は、いちじくの木がその実の中に酸っぱい汁を蓄えることや、赤ん坊が泣くことや、馬がいななくこと、その他あらゆる自然の必然を望まない者と同じである。
τί γὰρ πάθῃ τὴν ἕξιν ἔχων τοιαύτην;
そのような気質を持っている者に、いったい何ができようか。
εἰ οὖν γοργὸς εἶ, ταύτην θεράπευσον.
それゆえ、もし君が鋭い者であるなら、その気質を治療するがよい。