§11.9.1Οἱ ἐνιστάμενοι προιόντι σοι κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ὥσπερ ἀπὸ τῆς ὑγιοῦς πράξεως ἀποτρέψαι σε οὐ δυνήσονται, οὕτως μηδὲ τῆς πρὸς αὐτοὺς εὐμενείας ἐκκρουέτωσαν, ἀλλὰ φύλασσε σεαυτὸν ἐπ’ ἀμφοτέρων ὁμοίως, μὴ μόνον ἐπὶ τῆς εὐσταθοῦς κρίσεως καὶ πράξεως, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς πρὸς τοὺς κωλύειν ἐπιχειροῦντας ἢ ἄλλως δυσχεραίνοντας πρᾳότητος.
正しい理路に従って進んでいくあなたを阻む人々が、あなたを健全な行動からそらすことができないのと同様に、彼らに対するあなたの好意からあなたを脱落させることもあってはならない。 むしろ、両方の点において同様に自分自身を守りなさい。 揺るぎない判断と行動においてだけでなく、妨害しようと企てたり他の仕方で不快感を示したりする人々に対する温和さにおいても。
καὶ γὰρ τοῦτο ἀσθενές, τὸ χαλεπαίνειν αὐτοῖς, ὥσπερ τὸ ἀποστῆναι τῆς πράξεως καὶ ἐνδοῦναι καταπλαγέντα·
なぜなら、彼らに対して怒ることもまた、恐怖に駆られて行動を放棄し屈服することと同様に、弱さだからである。
ἀμφότεροι γὰρ ἐπίσης λειποτάκται, ὁ μὲν ὑποτρέσας, ὁ δὲ ἀλλοτριωθεὶς πρὸς τὸν φύσει συγγενῆ καὶ φίλον.
というのも、両者は等しく脱走兵なのであって、一方は恐れて逃げ出した者であり、他方は本性上の同胞であり友である者に対して心を離してしまった者だからである。