§10.1.1Ἔσῃ ποτὲ ἆρα, ὦ ψυχή, ἀγαθὴ καὶ ἁπλῆ καὶ μία καὶ γυμνή, φανερωτέρα τοῦ περικειμένου σοι σώματος;
おお、我が魂よ、お前はいつの日か、善く、単純で、一なるものとなり、裸となって、お前を取り囲んでいる身体よりもあらわになるのだろうか。
γεύσῃ ποτὲ ἆρα τῆς φιλητικῆς καὶ στερκτικῆς διαθέσεως;
お前はいつの日か、愛し慈しむ心のあり方を味わうのだろうか。
ἔσῃ ποτὲ ἆρα πλήρης καὶ ἀνενδεὴς καὶ οὐδὲν ἐπιποθοῦσα οὐδὲ ἐπιθυμοῦσα οὐδενὸς οὔτε ἐμψύχου οὔτε ἀψύχου πρὸς ἡδονῶν ἀπολαύσεις;
お前はいつの日か、満ち足りて、何一つ不足せず、快楽を享受するために、生命あるものもなきものも、何一つ求めず欲しがらないようになるのだろうか。
οὐδὲ χρόνου, ἐν ᾧ ἐπὶ μακρότερον ἀπολαύσεις; οὐδὲ τόπου ἢ χώρας ἢ ἀέρων εὐκρασίας; οὐδὲ ἀνθρώπων εὐαρμοστίας;
より長く享受するための時間も、場所も、土地も、気候の良さも、人々の調和も、求めなくなるのだろうか。
ἀλλὰ ἀρκεσθήσῃ τῇ παρούσῃ καταστάσει καὶ ἡσθήσῃ τοῖς παροῦσι πᾶσι καὶ συμπείσεις σεαυτὴν ὅτι πάντα σοι παρὰ τῶν θεῶν πάρεστι, πάντα σοι εὖ ἔχει καὶ εὖ ἕξει, ὅσα φίλον αὐτοῖς καὶ ὅσα μέλλουσι δώσειν ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ τελείου ζῴου, τοῦ ἀγαθοῦ καὶ δικαίου καὶ καλοῦ καὶ γεννῶντος πάντα καὶ συνέχοντος καὶ περιέχοντος καὶ περιλαμβάνοντος διαλυόμενα εἰς γένεσιν ἑτέρων ὁμοίων;
むしろ、現在の状態に満足し、現在のすべてのものごとに喜び、神々からすべてのものがお前に与えられており、お前においてすべてが良好であり、神々にとって望ましいこと、そして完全なる生命体――善く、正しく、美しく、すべてのものを生み出し、維持し、包摂し、また溶解して他の一様のものへと生成していくものたちを抱きかかえるもの――の維持のために神々が与えようとしているすべてのことが、これからも良好であり続けるだろうと、自分自身を納得させるのだろうか。
ἔσῃ ποτὲ ἆρα τοιαύτη, οἵα θεοῖς τε καὶ ἀνθρώποις οὕτως συμπολιτεύεσθαι ὡς μήτε μέμφεσθαί τι αὐτοῖς μήτε καταγινώσκεσθαι ὑπ’ αὐτῶν;
お前はいつの日か、神々や人々とともに、彼らを非難することもなく、彼らから非難されることもないように、そのように共同生活を送るような者になるのだろうか。