§10.1.1Ἔσῃ ποτὲ ἆρα, ὦ ψυχή, ἀγαθὴ καὶ ἁπλῆ καὶ μία καὶ γυμνή, φανερωτέρα τοῦ περικειμένου σοι σώματος;
오, 나의 영혼이여, 너는 언제쯤 선하고, 단순하며, 하나가 되고, 벌거벗어, 너를 둘러싸고 있는 육체보다 더 명백히 드러나게 되겠는가?
γεύσῃ ποτὲ ἆρα τῆς φιλητικῆς καὶ στερκτικῆς διαθέσεως;
너는 언제쯤 사랑하고 아끼는 마음가짐을 맛하게 되겠는가?
ἔσῃ ποτὲ ἆρα πλήρης καὶ ἀνενδεὴς καὶ οὐδὲν ἐπιποθοῦσα οὐδὲ ἐπιθυμοῦσα οὐδενὸς οὔτε ἐμψύχου οὔτε ἀψύχου πρὸς ἡδονῶν ἀπολαύσεις;
너는 언제쯤 충만하고 아쉬움이 없으며, 쾌락을 누리기 위해 생명이 있는 것이든 없는 것이든 그 무엇도 열망하거나 갈망하지 않게 되겠는가?
οὐδὲ χρόνου, ἐν ᾧ ἐπὶ μακρότερον ἀπολαύσεις; οὐδὲ τόπου ἢ χώρας ἢ ἀέρων εὐκρασίας; οὐδὲ ἀνθρώπων εὐαρμοστίας;
더 오래 누리기 위한 시간도, 장소나 국토나 온화한 기후도, 사람들의 조화로움도 바라지 않게 되겠는가?
ἀλλὰ ἀρκεσθήσῃ τῇ παρούσῃ καταστάσει καὶ ἡσθήσῃ τοῖς παροῦσι πᾶσι καὶ συμπείσεις σεαυτὴν ὅτι πάντα σοι παρὰ τῶν θεῶν πάρεστι, πάντα σοι εὖ ἔχει καὶ εὖ ἕξει, ὅσα φίλον αὐτοῖς καὶ ὅσα μέλλουσι δώσειν ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ τελείου ζῴου, τοῦ ἀγαθοῦ καὶ δικαίου καὶ καλοῦ καὶ γεννῶντος πάντα καὶ συνέχοντος καὶ περιέχοντος καὶ περιλαμβάνοντος διαλυόμενα εἰς γένεσιν ἑτέρων ὁμοίων;
오히려 현재의 상태에 만족하고 현재의 모든 것에 기뻐하며, 모든 것이 신들로부터 네게 주어졌고, 신들에게 기쁜 일이며, 완전한 생명체—선하고 의롭고 아름다우며, 만물을 낳고 지탱하고 포용하며, 다른 유사한 것들의 생성을 위해 용해되는 것들을 껴안아 주는 생명체—의 보존을 위해 신들이 주고자 하는 모든 것이 네게 잘되어 있고 앞으로도 잘될 것임을 스스로에게 납득시키겠는가?
ἔσῃ ποτὲ ἆρα τοιαύτη, οἵα θεοῖς τε καὶ ἀνθρώποις οὕτως συμπολιτεύεσθαι ὡς μήτε μέμφεσθαί τι αὐτοῖς μήτε καταγινώσκεσθαι ὑπ’ αὐτῶν;
너는 언제쯤 신들과 인간들과 더불어, 그들을 원망하지도 않고 그들로부터 정죄받지도 않도록 그렇게 시민 생활을 함께 영위하는 자가 되겠는가?