§9.21.1ὅτι τοιαύτης διαθέσεως ὑπαρχούσης περί τε τοὺς Ῥωμαίους καὶ Καρχηδονίους, καὶ παλιντρόπων ἑκατέροις ἐκ τῶν ὑπὸ τῆς τύχης ἀπαντωμένων ἐναλλὰξ προσπιπτόντων, κατὰ τὸν ποιητὴν ἅμα λύπην καὶ χαρὰν ὑποτρέχειν εἰκὸς ἦν τὰς ἑκάστων ψυχάς.
ローマ人とカルタゴ人の間にそのような状況が存在し、また運命から生じる出来事のうち、相反する事態が交互に双方に降りかかる中で、詩人の言うように、悲しみと喜びが同時にそれぞれの人々の魂に忍び寄るのが当然であったということ。