§1.1ΛΟΓΟΣ ΟΣ Κυρίου ὃς ἐγενήθη πρὸς Ἰωήλ τὸν τοῦ Βαθουήλ.
ベトエルの子ヨエルに臨んだ主の言葉。
§1.2Ἀκούσατε ταῦτα, οἱ πρεσβύτεροι, καὶ ἐνωτίσασθε, πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν.
長老たちよ、これを聞け。 地に住むすべての者よ、耳を傾けよ。
εἰ γέγονεν τοιαῦτα ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν, ἤ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ὑμῶν;
このようなことが、私たちの時代に、あるいは私たちの先祖の時代にあっただろうか。
§1.3ὑπέρ αὐτῶν τοῖς τέκνοις ὑμῶν διηγήσασθε, καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν τοῖς τέκνοις αὐτῶν, καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν εἰς γενεὰν ἑτέραν.
これについてあなた方の子らに語り伝えよ。 あなた方の子らはその子らに、その子らはまた次の世代に語り伝えよ。
§1.4τὰ κατάλοιπα τῆς κάμπης κατέφαγεν ἡ ἀκρίς, καὶ τὰ κατάλοιπα τῆς ἀκρίδος κατέφαγεν ὁ βροίχος, καὶ τὰ κατάλοιπα τοῦ βρούχου κατέφαγεν ἡ ἐρυσίβη.
かみきり虫の残したものは、いなごが食い尽くし、いなごの残したものは、ばったが食い尽くし、ばったの残したものは、あぶらむしが食い尽くした。
§1.5Ἐκνήψατε, οἱ μεθύοντες, ἐξ οἴνου αὐτῶν καὶ κλαύσατε·
酔いどれたちよ、酔いから覚めて泣け。
θρηνήσατε, πάντες οἱ πί νοντες οἶνον, εἰς μέθην, ὅτι ἐξήρθη ἐκ στόματος ὑμῶν εὐφροσύνη καὶ χαρά.
すべてぶどう酒を飲む者たちよ、したたか酔うまで飲む者たちよ、哀歌を歌え。 喜びと楽しみが、あなた方の口から取り去られたからだ。
§1.6ὅτι ἔθνος ἀνέβη ἐπὶ τὴν γῆν μου ἰσχυρὸν καὶ ἀναρίθμητον, οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ὀδόντες λέοντος, καὶ αἱ μύλαι αὐτοῦ σκύμνου·
強大で数知れない国民が私の地に攻め上ってきたからだ。 その歯は獅子の歯であり、その牙は雌獅子の牙である。
§1.7ἔθετο τὴν ἄμπελόυ μου εἰς ἀφανισμόν, καὶ τὰς συκᾶς μου εἰς συνκλασμόν·
それは私のぶどうの木を荒廃させ、私のいちじくの木を引き裂いた。
ἐρευνῶν ἐξηρεύνησεν αὐτὴν καὶ ἔριψεν, ἐλεύκανεν τὰ κλήματα αὐτῆς.
それを徹底的に暴いて投げ捨て、その枝を白くした。
§1.8θρήνησον πρὸς μέ ὑπέρ νύμφην περιεζωσμένην σάκκον ἐπὶ τὸυ ἄνδρα αὐτῆς τὸν παρθενικοῦ.
処女の時の夫のために、荒布を腰にまとった花嫁のように、私に向かって嘆け。
§1.9ἐξῆρταιθυσία καὶ σπονδὴ ἐξ οἵκου Κυρίου·
ささげ物と注ぎの物は主の家から断たれた。
πενθεῖτε, ἱερεῖς οἱ λειτουργοῦντες θυσιαστηρίῳ.
祭壇に仕える祭司たちは喪に服している。
§1.10ὅτι τεταλαιπόρηκεν τὰ πεδία, πενθείτω ἡ γῆ·
野は荒れ果て、地は嘆き悲しむ。
ὅτι τεταλαιπώρηκεν σῖτος, ἐξηράνθη οἶνος, ὠλιγώθη ἔλαιον,
穀物は荒らされ、新しいぶどう酒は干上がり、油は衰え果てたからだ。
§1.11ἐξηράνθησαν γεωργοί·
農夫たちよ、恥じ恐れよ。
θρηνεῖτε, κτήματα, ὑπέρ πυροῦ καὶ κριθῆς, ὅτι ἀπόλωλεν τρυγητὸς ἐξ ἀγροῦ·
ぶどう作りたちよ、小麦と大麦のために嘆け。 畑の収穫が滅び去ったからだ。
§1.12ἡ ἄμπελος ἐξηράνθη, καὶ αἱ συκαῖ ὠλιγώθησαν·
ぶどうの木は枯れ、いちじくの木はしおれた。
ῥοὰ καὶ φοίνιξ καὶ μῆλον καὶ πάντα τὰ ξύλου ἀγροῦ ἐξηράνθησαν, ὅτι ἤσχυναν χαρὰν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων.
ざくろも、なつめやしも、りんごも、野のすべての木は枯れ果てた。 人の子らから喜びが消え失せたからだ。
§1.13περιζώσασθε καὶ κόπτεσθε οἱ ἱερεῖς, θρηνεῖτε οἱ λειτουργοῦντες ἡυσιαστηρίῳ·
祭司たちよ、荒布をまとって胸を打て。 祭壇に仕える者たちよ、嘆け。
εἰσέλθατε, ὑπνώσατε ἐν σάκκοις, λειτουργοῦντες θεῷ, ὅτι ἀπέσχηκεν ἐξ οἵκου θεοῦ ὑμῶν θυσία καὶ σπονδή.
神に仕える者たちよ、入って行って荒布をまとって夜を過ごせ。 あなた方の神の家から、ささげ物と注ぎの物が差し止められたからだ。
§1.14ἁγιάσατε υηστείαν, κηρύξατε θεραπείαν, συναγάγετε πρεσβυτέρους, πάντας κατοικοῦντας γῆν εἰς οἶκον θεοῦ ὑμῶν, καὶ κεκράξατε πρὸς Κύριον ἐκτενῶς
断食を聖別し、厳粛な集会を布告せよ。 長老たちと、この地に住むすべての者をあなた方の神の家に集め、主に向かって切に叫べ。
§1.15Οἵμοι οἵμοι ομοι εἰς ἡμέραν, ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα Κυρίου, καὶ ὡς ταλαιπαωρία ἐκ ταλαιπαωρίας ἤξει.
ああ、ああ、ああ、あの日よ。 主の日が近づいているからだ。 それは全能者からの破滅のように臨む。
§1.16κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν βρώματα ἐξωλεθρεύθη, ἐξ οἵκου θεοῦ ὑμῶν εὐφροσύνη καὶ χαρά.
食物は私たちの目の前から、喜びと楽しみは私たちの神の家から断たれたではないか。
§1.17ἐσκίρτησαν δαμάλεις ἐπὶ ταῖς φάτναις αὐτῶν, ἠφανίσθησαν θησαυροί, κατεσκάφησαν ληνοί, ὅτι ἐξηράνθη σῖτος.
若い牝牛たちはその飼い葉桶のところで跳ね回り、倉は荒れ、穀物倉は壊された。 穀物が枯れ果てたからだ。
§1.18τί ἀποθήσομεν ἑαυτοῖς;
私たちは自分たちのために何を蓄えればよいのか。
ἔκλαυσαν βουκόλια βοῶν, ὅτι οὐχ ὑπῆρχεν νομὴ αὐτοῖς, καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων ἠφανίσθησαν.
牛の群れは泣き叫んだ。 彼らには牧草地がないからだ。 羊の群れもまた滅ぼし尽くされた。
§1.19πρὸς σέ, Κύριε, βοήσομαι, ὅτι πῦρ ἀνήλωσεν τὰ ὡραῖα τῆς ἐρήμου, καὶ φλὸξ ἀνῆψεν πάντα τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ·
主よ、私はあなたに叫びます。 火が荒野の美しい草地を焼き尽くし、炎が野のすべての木を焼き払ったからです。
§1.20καὶ τὰ κτήνη τοῦ πεδίου ἀνέβλεψαν πρὸς σέ·
野の獣もあなたを仰ぎ見て叫びます。
ὅτι ἐξηράνθησαν ἀφέσεις ὑδάτων, καὶ πῦρ κατέφαγεν τὰ ὡραῖα τῆς ἐρήμου.
水の流れが干上がり、火が荒野の美しい草地を焼き尽くしたからです。