§1.1ΛΟΓΟΣ ΟΣ Κυρίου ὃς ἐγενήθη πρὸς Ἰωήλ τὸν τοῦ Βαθουήλ.
브투엘의 아들 요엘에게 임한 여호와의 말씀이라.
§1.2Ἀκούσατε ταῦτα, οἱ πρεσβύτεροι, καὶ ἐνωτίσασθε, πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν.
장로들아, 이것을 들으라. 이 땅의 모든 주민들아, 귀를 기울일지어다.
εἰ γέγονεν τοιαῦτα ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν, ἤ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ὑμῶν;
우리의 날에나 우리 조상들의 날에 이런 일이 있었느냐?
§1.3ὑπέρ αὐτῶν τοῖς τέκνοις ὑμῶν διηγήσασθε, καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν τοῖς τέκνοις αὐτῶν, καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν εἰς γενεὰν ἑτέραν.
너희는 이 일을 너희 자녀들에게 말하고, 너희 자녀들은 자기 자녀들에게, 그 자녀들은 다음 세대에 말할지어다.
§1.4τὰ κατάλοιπα τῆς κάμπης κατέφαγεν ἡ ἀκρίς, καὶ τὰ κατάλοιπα τῆς ἀκρίδος κατέφαγεν ὁ βροίχος, καὶ τὰ κατάλοιπα τοῦ βρούχου κατέφαγεν ἡ ἐρυσίβη.
가위벌레가 남긴 것을 메뚜기가 먹고, 메뚜기가 남긴 것을 황충이 먹고, 황충이 남긴 것을 팥중이가 먹었도다.
§1.5Ἐκνήψατε, οἱ μεθύοντες, ἐξ οἴνου αὐτῶν καὶ κλαύσατε·
취하는 자들아, 포도주에서 깨어 울지어다.
θρηνήσατε, πάντες οἱ πί νοντες οἶνον, εἰς μέθην, ὅτι ἐξήρθη ἐκ στόματος ὑμῶν εὐφροσύνη καὶ χαρά.
포도주를 취하도록 마시는 모든 자들아, 애곡할지어다. 기쁨과 즐거움이 너희 입에서 빼앗겼음이라.
§1.6ὅτι ἔθνος ἀνέβη ἐπὶ τὴν γῆν μου ἰσχυρὸν καὶ ἀναρίθμητον, οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ὀδόντες λέοντος, καὶ αἱ μύλαι αὐτοῦ σκύμνου·
강하고 무수한 한 나라가 내 땅에 올라왔음이니, 그 이빨은 사자의 이빨 같고, 그 어금니는 암사자의 어금니 같도다.
§1.7ἔθετο τὴν ἄμπελόυ μου εἰς ἀφανισμόν, καὶ τὰς συκᾶς μου εἰς συνκλασμόν·
그가 내 포도나무를 황폐하게 하며 내 무화과나무를 찢어 버렸도다.
ἐρευνῶν ἐξηρεύνησεν αὐτὴν καὶ ἔριψεν, ἐλεύκανεν τὰ κλήματα αὐτῆς.
그것을 철저히 벗겨서 버리니 그 가지들이 하얗게 되었도다.
§1.8θρήνησον πρὸς μέ ὑπέρ νύμφην περιεζωσμένην σάκκον ἐπὶ τὸυ ἄνδρα αὐτῆς τὸν παρθενικοῦ.
너는 처녀 시절의 남편을 위하여 굵은 베를 동인 처녀같이 나를 향하여 애곡할지어다.
§1.9ἐξῆρταιθυσία καὶ σπονδὴ ἐξ οἵκου Κυρίου· πενθεῖτε, ἱερεῖς οἱ λειτουργοῦντες θυσιαστηρίῳ.
소제와 전제가 여호와의 성전에서 끊어졌고, 제단에서 수종드는 제사장들은 슬퍼하도다.
§1.10ὅτι τεταλαιπόρηκεν τὰ πεδία, πενθείτω ἡ γῆ· ὅτι τεταλαιπώρηκεν σῖτος, ἐξηράνθη οἶνος, ὠλιγώθη ἔλαιον,
밭이 황폐하고 토지가 슬퍼하니, 곡식이 상하고 새 포도주가 말랐고 기름이 다하였음이라.
§1.11ἐξηράνθησαν γεωργοί·
농부들아, 부끄러워할지어다.
θρηνεῖτε, κτήματα, ὑπέρ πυροῦ καὶ κριθῆς, ὅτι ἀπόλωλεν τρυγητὸς ἐξ ἀγροῦ·
포도원을 가꾸는 자들아, 밀과 보리 때문에 애곡할지어다. 밭의 수확이 파멸하였음이라.
§1.12ἡ ἄμπελος ἐξηράνθη, καὶ αἱ συκαῖ ὠλιγώθησαν· ῥοὰ καὶ φοίνιξ καὶ μῆλον καὶ πάντα τὰ ξύλου ἀγροῦ ἐξηράνθησαν, ὅτι ἤσχυναν χαρὰν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων.
포도나무가 말랐고 무화과나무가 시들었으며, 석류나무와 대추나무와 사과나무와 밭의 모든 나무가 다 말랐으니, 인간의 기쁨이 시들어 버렸도다.
§1.13περιζώσασθε καὶ κόπτεσθε οἱ ἱερεῖς, θρηνεῖτε οἱ λειτουργοῦντες ἡυσιαστηρίῳ·
제사장들아, 허리를 동이고 슬피 울지어다. 제단에 수종드는 자들아, 애곡할지어다.
εἰσέλθατε, ὑπνώσατε ἐν σάκκοις, λειτουργοῦντες θεῷ, ὅτι ἀπέσχηκεν ἐξ οἵκου θεοῦ ὑμῶν θυσία καὶ σπονδή.
내 하나님께 수종드는 자들아, 와서 굵은 베 옷을 입고 밤을 새울지어다. 소제와 전제가 너희 하나님의 성전에서 보류되었음이라.
§1.14ἁγιάσατε υηστείαν, κηρύξατε θεραπείαν, συναγάγετε πρεσβυτέρους, πάντας κατοικοῦντας γῆν εἰς οἶκον θεοῦ ὑμῶν, καὶ κεκράξατε πρὸς Κύριον ἐκτενῶς
너희는 금식일을 거룩히 구별하고 성회를 선포하며, 장로들과 이 땅의 모든 주민들을 너희 하나님의 성전으로 모으고 여호와께 간절히 부르짖을지어다.
§1.15Οἵμοι οἵμοι ομοι εἰς ἡμέραν, ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα Κυρίου, καὶ ὡς ταλαιπαωρία ἐκ ταλαιπαωρίας ἤξει.
슬프다, 슬프다, 슬프다 그 날이여! 여호와의 날이 가까웠으니, 그것이 파멸로부터 오는 파멸같이 임할 것임이로다.
§1.16κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν βρώματα ἐξωλεθρεύθη, ἐξ οἵκου θεοῦ ὑμῶν εὐφροσύνη καὶ χαρά.
양식이 너희 눈앞에서 끊어지지 아니하였느냐? 기쁨과 즐거움이 너희 하나님의 성전에서 끊어지지 아니하였느냐?
§1.17ἐσκίρτησαν δαμάλεις ἐπὶ ταῖς φάτναις αὐτῶν, ἠφανίσθησαν θησαυροί, κατεσκάφησαν ληνοί, ὅτι ἐξηράνθη σῖτος.
암송아지들이 그들의 여물통 곁에서 뛰놀았고, 창고가 황폐하였으며, 곳간이 무너졌으니, 이는 곡식이 말랐음이로다.
§1.18τί ἀποθήσομεν ἑαυτοῖς;
우리가 우리 자신을 위해 무엇을 저축하리오?
ἔκλαυσαν βουκόλια βοῶν, ὅτι οὐχ ὑπῆρχεν νομὴ αὐτοῖς, καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων ἠφανίσθησαν.
소 떼가 울부짖으니, 그들에게 초지가 없음이라. 양 떼도 또한 멸절되었도다.
§1.19πρὸς σέ, Κύριε, βοήσομαι, ὅτι πῦρ ἀνήλωσεν τὰ ὡραῖα τῆς ἐρήμου, καὶ φλὸξ ἀνῆψεν πάντα τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ·
여호와여, 내가 주께 부르짖으오니, 불이 광야의 아름다운 곳들을 살랐고, 불꽃이 들의 모든 나무를 태웠음이니이다.
§1.20καὶ τὰ κτήνη τοῦ πεδίου ἀνέβλεψαν πρὸς σέ· ὅτι ἐξηράνθησαν ἀφέσεις ὑδάτων, καὶ πῦρ κατέφαγεν τὰ ὡραῖα τῆς ἐρήμου.
들의 짐승들도 주를 향하여 바라보며 부르짖으오니, 시냇물이 말랐고 불이 광야의 아름다운 곳들을 살랐음이니이다.