§3#2τῆς οἰκείας ἀρετῆς, καὶ μάλιστα κατὰ φύσιν, καθάπερ ὁ κύκλος | τότε μάλιστα κατὰ φύσιν ἐστίν, ὅταν μάλιστα κύκλος ᾖ), ἡ δὲ κακία φθορὰ τούτων καὶ ἔκστασις.
それ自身の徳、しかもとりわけ自然に従った徳に達したときに最も完成しているからである。 それは例えば、円が、とりわけ円であるときに、最も自然に従っているのと同様である。 これに対して悪徳は、これら(完成や自然に従った状態)の喪失であり、そこからの逸脱である。
γίγνεται μὲν οὖν ἀλλοιουμένου τινὸς καὶ ἡ λῆψις | τῆς ἀρετῆς καὶ ἡ τῆς κακίας ἀποβολή, ἀλλοίωσις μέντοι τούτων οὐδέτερον.
したがって、徳の獲得も悪徳の喪失も、何らかのものが性質変化することによって生じはするが、しかしこれらのいずれも性質変化そのものではない。
| ὅτι δʼ ἀλλοιοῦταί τι, δῆλον.
だが、何らかのものが性質変化することは明らかである。
ἡ μὲν γὰρ ἀρετὴ τοι ἀπάθειά τις ἢ παθη|τικὸν ὡδί, ἡ δὲ κακία παθητικὸν ἢ ἐναντία πάθησις τῇ ἀρετῇ.
というのも、徳とは何らかの受動的状態のなさであるか、あるいは特定の方法での受動的状態であり、他方、悪徳とは受動的状態であるか、あるいは徳とは反対の受動的状態だからである。
καὶ τὸ | ὅλον τὴν ἠθικὴν ἀρετὴν ἐν ἡδοναῖς καὶ λύπαις εἶναι συμβέβηκεν·
そして全体として、倫理的な徳は快や苦の中にある。
γὰρ κατʼ ἐνέργειαν τὸ τῆς ἡδονῆς διὰ μνήμην ἢ ἀπὸ τῆς ἐλπίδος.
なぜなら、快は現在の活動によるか、あるいは記憶によるか、希望から生じるかのいずれかだからである。
εἰ μὲν οὖν | κατʼ ἐνέργειαν, αἴσθησις τὸ αἴτιον, εἰ δὲ διὰ μνήμην ἢ διʼ ἐλπίδα, ἀπὸ ταύτης·
それゆえ、もし活動によるものなら感覚がその原因であり、もし記憶や希望によるものなら、あの感覚から生じるのである。
ἢ γὰρ οἶα ἐπάθομεν μεμνημένοις τὸ τῆς ἡδονῆς ἢ οἷα πεισόμεθα | ἐλπίζουσιν.
というのも、私たちが被ったような事柄を記憶している人に快が生じるか、あるいは私たちが被るであろう事柄を希望している人に快が生じるからである。
ἀλλὰ μὴν οὐδ’ ⟨ἐν⟩ τῷ διανοητικῷ μέρει τῆς ψυχῆς ἀλλοίωσις.
だがさらに、魂の知的な部分の中にも性質変化はない。
| τὸ γὰρ ἐπιστῆμον μάλιστα τῶν πρός τι λέγεται.
というのも、知る状態にあるものは、とりわけ関係的なものに属すると言われるからである。
τοῦτο δὲ δῆλον·
そしてこのことは明らかである。
κατʼ οὐδε|μίαν γὰρ δύναμιν κινηθεῖσιν ἐγγίγνεται τὸ τῆς ἐπιστήμης, ἀλλʼ ὑπάρξαντός | τινος·
なぜなら、いかなる能力においても、私たちが動かされたことによって知識が生じるのではなく、何らかのものが存在することによるからである。
ἐκ γὰρ τῆς κατὰ μέρος ἐμπειρίας τὴν καθόλου λαμβάνομεν ἐπιστή|μην.
というのも、個別の事柄に関する経験から、私たちは普遍的な知識を獲得するからである。
οὐδὲ δὴ ἡ ἐνέργεια γένεσις, εἰ μή τις καὶ τὴν ἀνάβλεψιν καὶ τὴν | ἁφὴν γενέσεις φησίν·
また、知識の活動も生成ではない。 それは、誰かが目を見開くことや触ることを生成であると言わない限りにおいてである。
τοιοῦτον γὰρ ἡ ἐνέργεια.
なぜなら、活動もそのようなものだからである。
ἡ δὲ ἐξ ἀρχῆς λῆψις τῆς | ἐπιστήμης οὐκ ἔστι γένεσις οὐδʼ ἀλλοίωσις·
また、最初における知識の獲得も生成ではなく、性質変化でもない。
τῷ γὰρ ἠρεμίζεσθαι καὶ καθ|ίστασθαι τὴν ψυχὴν ἐπιστήμων γίγνεται καὶ φρόνιμος.
なぜなら、魂が静まり、安定することによって、人は知る者となり、思慮深い者となるからである。
καθάπερ οὖν οὐδʼ ὅταν | καθεύδων ἐγερθῇ τις ἢ μεθύων παύσηται ἢ νοσῶν καταστῇ, γέγονεν ἐπι|στήμων·
したがって、眠っている人が目覚めたり、酔っている人が醒めたり、病気の人が回復したりしたときに、その人が知る者になったのではないのと同様である。
καίτοι πρότερον οὐκ ἐδύνατο χρῆσθαι καὶ κατὰ τὴν ἐπιστήμην ἐνερ|γεῖν, εἶτα ἀπαλλαγείσης τῆς ταραχῆς καὶ εἰς ἠρεμίαν καὶ κατάστασιν ἐλθούσης τῆς | διανοίας ὑπῆρξεν ἡ δύναμις ἡ πρὸς τὴν τῆς ἐπιστήμης χρείαν.
もっとも、以前には知識を用いることも、知識に従って活動することもできなかったが、その後、混乱から免れ、思考が静まりと安定に達したときに、知識の使用へと向かう能力が存在するようになったのである。
τοιοῦτο δή | τι γίγνεται καὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς ἐν τῇ τῆς ἐπιστήμης ὑπαρχῇ·
それゆえ、最初における知識の始まりにおいても、これとまさに同様のことが生じる。
τῆς γὰρ ταρα|χῆς ἠρεμία τις καὶ κατάστασις.
すなわち、混乱の何らかの静まりと安定である。
οὐδὲ δὴ τὰ παιδία δύναται μαθεῖν οὐδὲ | κρίνειν ταῖς αἰσθήσεσιν ὁμοίως τοῖς πρεσβυτέροις.
したがって、子供たちもまた、年長者たちと同様に学ぶことも、感覚によって判断することもできない。
πολλὴ γὰρ ἡ ταραχὴ περὶ ταῦτα καὶ ἡ κίνησις.
なぜなら、彼らにおいてはこれらに関する混乱と運動が著しいからである。
καθίσταται δὲ καὶ παύεται τῆς ταραχῆς τοτὲ | μὲν ὑπὸ τῆς φύσεως τοτὲ δʼ ὑπʼ ἄλλων.
そして、混乱が安定し収まるのは、ある時は自然によってであり、ある時は他のものによってである。
ἐν ἀμφοτέροις δὲ τούτοις ἀλ|λοιοῦσθαί τι συμβαίνει, καθάπερ ὅταν ἐγερθῇ καὶ γένηται νήφων πρὸς τὴν ἐνέργειαν.
そして、これら両方の場合において、何らかのものが性質変化することが起こるのであり、それは目覚めて、活動に対してしらふの状態になるときのようである。
φανερὸν οὖν ὅτι τὸ τῆς ἀλλοιώσεως ἐν τοῖς αἰσθητοῖς καὶ ἐν τῷ αἰσθητικῷ μέρει τῆς ψυχῆς, ἐν ἄλλῳ δʼ οὐθενὶ πλὴν κατὰ συμβεβηκός.
したがって、性質変化というものは、感覚されうるものにおいて、また魂の感覚的な部分において生じるのであり、他のいかなるものにおいても、偶発的な場合を除いては生じないことは明らかである。