§19.1Διὰ τί, ἐὰν μέν τις ἐπιθῇ ἐπὶ τὸ ξύλον πέλεκυν μέγαν καὶ φορτίον μέγαἐπ’ αὐτῷ, οὐ διαιρεῖ τὸ ξύλον, ὅ τι καὶ λόγου ἄξιον· ἐὰν δὲ ἄρας τὸν πέλεκύν τις πατάξῃ αὐτῷ, διασχίζει, ἔλαττον βάρος ἔχοντος τοῦ τύπτοντος πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦ ἐπικειμένου καὶ πιεζοῦντος;
なぜ、大きな斧を木の上に置き、その上に重い荷を載せても、言うに足りるほどには木を割ることができないのに、斧を振り上げてそれで叩くと、打撃を加える側の重さが、上に載って圧迫している側の重さよりはるかに少ないにもかかわらず、木を真っ二つに裂くことができるのだろうか。
Ἢ διότι πάντα τῇ κινήσει ἐργάζεται, καὶ τὸ βαρύ τὴν τοῦ βάρους κίνησιν λαμβάνει μᾶλλον κινούμενον ἢ ἠρεμοῦν;
あるいは、すべては運動によって作用を及ぼすものであり、重いものは静止しているときよりも運動しているときの方が、その重さによる運動をより多く獲得するからだろうか。
§19.2Ἐπικείμενον οὖν οὐ κινεῖται τὴν τοῦ βάρους κίνησιν, φερόμενον δὲ ταύτην τε καὶ τὴν τοῦ τύπτοντος, Ἔτι δὲ καὶ γίνεται σφὴν ὁ πέλεκυς·
したがって、上に載っているときには、それは重さによる運動をしていないが、振り下ろされるときには、この[重さによる]運動と打撃を与えるものの運動の双方を行うのである。 さらにまた、斧は楔の役割も果たす。
ὁ δὲ σφὴν μικρὸς ὤν μεγάλα διίστησι διὰ τὸ εἶναι ἐκ δύο μοχλῶν ἐναντίως συγκειμένων.
そして楔は、小さいものであっても、互いに対向して組み合わされた二つのてこから構成されているために、大きなものを引き裂くのである。