§11.29.1ἐπανελθόντος δὲ εἰς τὰς Θήβας τοῦ Μαρδονίου μετὰ τῆς δυνάμεως, ἔδοξε τοῖς συνέδροις τῶν Ἑλλήνων παραλαβεῖν τοὺς Ἀθηναίους, καὶ πανδημεὶ προσελθόντας εἰς τὰς Πλαταιὰς διαγωνίσασθαι περὶ τῆς ἐλευθερίας, εὔξασθαι δὲ καὶ τοῖς θεοῖς, ἐὰν νικήσωσιν, ἄγειν κατὰ ταύτην τὴν ἡμέραν τοὺς Ἕλληνας ἐλευθέρια κοινῇ, καὶ τὸν ἐλευθέριον ἀγῶνα συντελεῖν ἐν ταῖς Πλαταιαῖς.
マルドニオスが軍勢とともにテバイへと退いたとき、ギリシア人の代表者たちは、アテナイ人を引き連れて全員総出でプラタイアイに進み、自由のために戦い抜くこと、また、もし勝利したならば、ギリシア人が共同でこの日に自由記念祭を祝い、プラタイアイで自由を記念する競技会を催すことを神々に誓うことを決定した。
§11.29.2συναχθέντων δὲ τῶν Ἑλλήνων εἰς τὸν Ἰσθμόν, ἐδόκει τοῖς πᾶσιν ὅρκον ὀμόσαι περὶ τοῦ πολέμου, τὸν στέξοντα μὲν τὴν ὁμόνοιαν αὐτῶν, ἀναγκάσοντα δὲ γενναίως τοὺς κινδύνους ὑπομένειν.
ギリシア人たちがイストモスに集結したとき、全員が戦争に関する誓いを立てることを決定した。 それは彼らの結束を維持し、勇敢に危険に耐え抜くことを義務づけるものであった。
§11.29.3ὁ δὲ ὅρκος ἦν τοιοῦτος·
その誓いは次のようなものであった。
οὐ ποιήσομαι περὶ πλείονος τὸ ζῆν τῆς ἐλευθερίας, οὐδὲ καταλείψω τοὺς ἡγεμόνας οὔτε ζῶντας οὔτε ἀποθανόντας, ἀλλὰ τοὺς ἐν τῇ μάχῃ τελευτήσαντας τῶν συμμάχων πάντας θάψω, καὶ κρατήσας τῷ πολέμῳ τῶν βαρβάρων οὐδεμίαν τῶν ἀγωνισαμένων πόλεων ἀνάστατον ποιήσω, καὶ τῶν ἱερῶν τῶν ἐμπρησθέντων καὶ καταβληθέντων οὐδὲν ἀνοικοδομήσω, ἀλλʼ ὑπόμνημα τοῖς ἐπιγινομένοις ἐάσω καὶ καταλείψω τῆς τῶν βαρβάρων ἀσεβείας.
「私は生きることを自由よりも重んじることはしない。 また、指揮官たちを、生きているときも死んだときも見捨てることはしない。 むしろ、戦闘で亡くなった同盟者たちを全員埋葬する。 そして、戦争で蛮族に勝利したのちは、ともに戦った都市のどれ一つとして滅ぼすことはしない。 また、放火され打ち倒された神殿のどれ一つとして再建せず、むしろ後世の人々のために、蛮族の不敬を示す記念としてそのまま残しておく。
§11.29.4τὸν δὲ ὅρκον ὀμόσαντες ἐπορεύθησαν ἐπὶ τὴν Βοιωτίαν διὰ τοῦ Κιθαιρῶνος, καὶ πρὸς τὰς ὑπωρείας καταντήσαντες πλησίον τῶν Ἐρυθρῶν, αὐτοῦ κατεστρατοπέδευσαν.
」この誓いを立てたのち、彼らはキタイロン山を通ってボイオティアへと進み、エリュトライの近くの山麓に到着して、そこに陣を張った。
ἡγεῖτο δὲ τῶν μὲν Ἀθηναίων Ἀριστείδης, τῶν δὲ συμπάντων Παυσανίας, ἐπίτροπος ὢν τοῦ Λεωνίδου παιδός.
アテナイ人を率いたのはアリステイデスであり、全軍を率いたのはレオニダスの息子の後見人であったパウサニアスであった。