§11.29.1ἐπανελθόντος δὲ εἰς τὰς Θήβας τοῦ Μαρδονίου μετὰ τῆς δυνάμεως, ἔδοξε τοῖς συνέδροις τῶν Ἑλλήνων παραλαβεῖν τοὺς Ἀθηναίους, καὶ πανδημεὶ προσελθόντας εἰς τὰς Πλαταιὰς διαγωνίσασθαι περὶ τῆς ἐλευθερίας, εὔξασθαι δὲ καὶ τοῖς θεοῖς, ἐὰν νικήσωσιν, ἄγειν κατὰ ταύτην τὴν ἡμέραν τοὺς Ἕλληνας ἐλευθέρια κοινῇ, καὶ τὸν ἐλευθέριον ἀγῶνα συντελεῖν ἐν ταῖς Πλαταιαῖς.
마르도니오스가 군대와 함께 테베로 퇴각하자, 헬라스인들의 대표들은 아테네인들을 동참시키고, 전 군세가 플라타이아이로 진격하여 자유를 위해 끝까지 싸우기로 결정했다. 또한 만약 승리한다면 헬라스인들이 공동으로 이날에 자유 기념제를 지내고 플라타이아이에서 자유 경기회를 개최할 것을 신들에게 서약하기로 결정했다.
§11.29.2συναχθέντων δὲ τῶν Ἑλλήνων εἰς τὸν Ἰσθμόν, ἐδόκει τοῖς πᾶσιν ὅρκον ὀμόσαι περὶ τοῦ πολέμου, τὸν στέξοντα μὲν τὴν ὁμόνοιαν αὐτῶν, ἀναγκάσοντα δὲ γενναίως τοὺς κινδύνους ὑπομένειν.
헬라스인들이 이스트모스에 집결했을 때, 모두가 전쟁에 관한 선서를 하기로 결정했으니, 이는 그들의 단결을 유지하고 용감하게 위험을 견뎌내도록 강제하기 위함이었다.
§11.29.3ὁ δὲ ὅρκος ἦν τοιοῦτος·
그 선서는 다음과 같았다.
οὐ ποιήσομαι περὶ πλείονος τὸ ζῆν τῆς ἐλευθερίας, οὐδὲ καταλείψω τοὺς ἡγεμόνας οὔτε ζῶντας οὔτε ἀποθανόντας, ἀλλὰ τοὺς ἐν τῇ μάχῃ τελευτήσαντας τῶν συμμάχων πάντας θάψω, καὶ κρατήσας τῷ πολέμῳ τῶν βαρβάρων οὐδεμίαν τῶν ἀγωνισαμένων πόλεων ἀνάστατον ποιήσω, καὶ τῶν ἱερῶν τῶν ἐμπρησθέντων καὶ καταβληθέντων οὐδὲν ἀνοικοδομήσω, ἀλλʼ ὑπόμνημα τοῖς ἐπιγινομένοις ἐάσω καὶ καταλείψω τῆς τῶν βαρβάρων ἀσεβείας. §11.29.4τὸν δὲ ὅρκον ὀμόσαντες ἐπορεύθησαν ἐπὶ τὴν Βοιωτίαν διὰ τοῦ Κιθαιρῶνος, καὶ πρὸς τὰς ὑπωρείας καταντήσαντες πλησίον τῶν Ἐρυθρῶν, αὐτοῦ κατεστρατοπέδευσαν.
"나는 삶을 자유보다 더 무겁게 여기지 않을 것이며, 지도자들을 살아 있을 때나 죽었을 때나 버리지 않을 것이다. 오히려 전투에서 전사한 동맹국 군사들을 모두 매장할 것이며, 전쟁에서 야만인들을 이긴 후에는 함께 싸운 도시 중 어느 곳도 멸망시키지 않을 것이다. 또한 불타고 무너진 신전들 중 어느 것도 재건하지 않고, 후손들을 위해 야만인들의 불경함을 보여주는 기념물로 그대로 남겨둘 것이다." 이 선서를 한 뒤 그들은 키타이론 산을 거쳐 보이오티아로 진군했고, 에뤼트라이 근처의 산기슭에 이르러 그곳에 진을 쳤다.
ἡγεῖτο δὲ τῶν μὲν Ἀθηναίων Ἀριστείδης, τῶν δὲ συμπάντων Παυσανίας, ἐπίτροπος ὢν τοῦ Λεωνίδου παιδός.
아테네인들은 아리스테이데스가 이끌었고, 전 군세는 레오니다스의 아들의 후견인인 파우사니아가 이끌었다.