§9.52.1ταῦτα βουλευσάμενοι κείνην μὲν τὴν ἡμέρην πᾶσαν προσκειμένης τῆς ἵππου εἶχον πόνον ἄτρυτον· ὡς δὲ ἥ τε ἡμέρη ἔληγε καὶ οἱ ἱππέες ἐπέπαυντο, νυκτὸς δὴ γινομένης καὶ ἐούσης τῆς ὥρης ἐς τὴν συνέκειτό σφι ἀπαλλάσσεσθαι, ἐνθαῦτα ἀερθέντες οἱ πολλοὶ ἀπαλλάσσοντο, ἐς μὲν τὸν χῶρον ἐς τὸν συνέκειτο οὐκ ἐν νόῳ ἔχοντες, οἳ δὲ ὡς ἐκινήθησαν ἔφευγον ἄσμενοι τὴν ἵππον πρὸς τὴν Πλαταιέων πόλιν, φεύγοντες δὲ ἀπικνέονται ἐπὶ τὸ Ἥραιον· τὸ δὲ πρὸ τῆς πόλιος ἐστὶ τῆς Πλαταιέων, εἴκοσι σταδίους ἀπὸ τῆς κρήνης τῆς Γαργαφίης ἀπέχον· ἀπικόμενοι δὲ ἔθεντο πρὸ τοῦ ἱροῦ τὰ ὅπλα.
このように決議した彼らは、その日一日中、騎兵が執拗に攻撃してきたため、絶え間ない苦難に直面していた。しかし、日が暮れて騎兵たちが攻撃を止め、夜になって撤退することに合意していた時刻になると、そこで大半の者は陣を払って出発したが、合意していたあの場所へ行くつもりは毛頭なく、動き出すとすぐに騎兵から逃れられたことを喜びながらプラタイアイの町を目指して逃走し、逃げるうちにヘラ神殿に到着した。この神殿はプラタイアイの町の手前にあり、ガルガフィアの泉から二十スタディオン離れていた。そこに到着すると、彼らは神殿の前に武器を置いた。