§2.85.1θρῆνοι δὲ καὶ ταφαί σφεων εἰσὶ αἵδε·
彼らの哀悼と埋葬の習俗は次のようなものである。
τοῖσι ἂν ἀπογένηται ἐκ τῶν οἰκίων ἄνθρωπος τοῦ τις καὶ λόγος ᾖ, τὸ θῆλυ γένος πᾶν τὸ ἐκ τῶν οἰκίων τούτων κατʼ ὦν ἐπλάσατο τὴν κεφαλὴν πηλῷ ἢ καὶ τὸ πρόσωπον, κἄπειτα ἐν τοῖσι οἰκίοισι λιποῦσαι τὸν νεκρὸν αὐταὶ ἀνὰ τὴν πόλιν στρωφώμεναι τύπτονται ἐπεζωσμέναι καὶ φαίνουσαι τοὺς μαζούς, σὺν δέ σφι αἱ προσήκουσαι πᾶσαι,
すなわち、誰かひとかどの人物が家から亡くなると、その家の女性一同は、頭、あるいは顔までも泥で塗りつぶし、そうして死者を家の中に残したまま、彼女たち自身は街の中を歩き回り、着物の帯を締め、胸を露わにして、自らを打ち叩いて嘆く。 彼女たちとともに、親族の女性たちも皆これを行う。
§2.85.2ἑτέρωθεν δὲ οἱ ἄνδρες, τύπτονται ἐπεζωμένοι καὶ οὗτοι.
他方、男性たちも別な場所で、彼らもやはり帯を締めて自らを打ち叩く。
ἐπεὰν δὲ ταῦτα ποιήσωσι, οὕτω ἐς τὴν ταρίχευσιν κομίζουσι.
このようにした後、彼らは遺体をミイラ作りの場所へと運ぶ。