§5.1ἐπὶ πᾶσι δὲ τῆς τελευτῆς τὸν μὲν οἰκτείραι τις ἄν, ἄνδρα πρεσβύτην διʼ ἀγέννειαν ὑπὸ οἰκετῶν ἄνω καὶ κάτω περιφερόμενον καὶ περιφεύγοντα τὸν θάνατον καὶ ἀποκρυπτόμενον τοὺς οὐ πολὺ πρὸ τῆς φύσεως ἥκοντας ἐπʼ αὐτόν, εἶτ’ ἀποσφαγέντα·
そして何よりも、彼らの最期に関して言えば、一方については、人は同情を禁じ得ないかもしれない。 彼は老人でありながら、気概のなさゆえに召使たちによってあちこちへ運ばれ、死から逃げ回り、自然の死が訪れるはずであった時からそう遠くない時に自分を襲いに来た者たちから身を隠し、そして最後に首をはねられたのである。
τοῦ δʼ, εἰ καὶ μικρὰ πρὸς τὴν ἱκετείαν ἐνέδωκεν, ἀγαστὴ μὲν ἡ παρασκευὴ τοῦ φαρμάκου καὶ τήρησις, ἀγαστὴ δʼ ἡ χρῆσις, ὅτι τοῦ θεοῦ μὴ παρασχόντος αὐτῷ τὴν ἀσυλίαν, ὥσπερ ἐπὶ μείζονα βωμὸν καταφυγών, ἐκ τῶν ὅπλων καὶ τῶν δορυφόρων λαβὼν ἑαυτὸν ᾤχετο, τῆς Ἀντιπάτρου καταγελάσας ὠμότητος.
他方については、たとえ彼が懇願という手段に少し屈したとしても、毒薬の準備と保管は見事であり、またその使用も見事であった。 なぜなら、神が彼に庇護を与えなかったとき、まるでより大いなる祭壇に逃げ込むかのように、彼は敵の武器や護衛兵から身を引いて息を引き取り、アンティパトロスの残虐さを嘲笑ったからである。