§7.61.1‘ἄνδρες στρατιῶται Ἀθηναίων τε καὶ τῶν ἄλλων ξυμμάχων, ὁ μὲν ἀγὼν ὁ μέλλων ὁμοίως κοινὸς ἅπασιν ἔσται περί τε σωτηρίας καὶ πατρίδος ἑκάστοις οὐχ ἧσσον ἢ τοῖς πολεμίοις·
「アテナイ人およびその他の同盟国からなる兵士諸君よ、これから始まる戦いは、我々のひとりひとりにとって、敵にとってもそうであるのと同様に、己の救済と祖国をめぐるものであり、等しく皆に共通のものである。
ἢν γὰρ κρατήσωμεν νῦν ταῖς ναυσίν, ἔστι τῳ τὴν ὑπάρχουσάν που οἰκείαν πόλιν ἐπιδεῖν.
なぜなら、もし我々が今、船で勝利を収めるならば、誰もがそれぞれ、どこかにある自らの祖国を再び目にすることができるからである。
§7.61.2ἀθυμεῖν δὲ οὐ χρὴ οὐδὲ πάσχειν ὅπερ οἱ ἀπειρότατοι τῶν ἀνθρώπων, οἳ τοῖς πρώτοις ἀγῶσι σφαλέντες ἔπειτα διὰ παντὸς τὴν ἐλπίδα τοῦ φόβου ὁμοίαν ταῖς ξυμφοραῖς ἔχουσιν.
しかし、落胆してはならないし、最も経験の浅い人々と同じ状態に陥ってはならない。 彼らは最初の戦いで挫折すると、その後はずっと、恐怖のせいで将来の展望をかつての災難と同様のもの(悲観的なもの)にしてしまうのだ。
§7.61.3ἀλλ’ ὅσοι τε Ἀθηναίων πάρεστε, πολλῶν ἤδη πολέμων ἔμπειροι ὄντες, καὶ ὅσοι τῶν ξυμμάχων, ξυστρατευόμενοι αἰεί, μνήσθητε τῶν ἐν τοῖς πολέμοις παραλόγων, καὶ τὸ τῆς τύχης κἂν μεθ’ ἡμῶν ἐλπίσαντες στῆναι καὶ ὡς ἀναμαχούμενοι ἀξίως τοῦδε τοῦ πλήθους, ὅσον αὐτοὶ ὑμῶν αὐτῶν ἐφορᾶτε, παρασκευάζεσθε.
むしろ、ここにいるアテナイ人の諸君、すでに多くの戦争を経験している者たちよ、そして同盟国の諸君、常にともに遠征を戦ってきた者たちよ、戦争における予期せぬ出来事を思い起こしなさい。 そして、運命が再び我々の側に立ってくれるかもしれないと期待し、また諸君自身が目にしているこれほどの兵力の多さにふさわしく、再び戦う決意をもって準備を整えなさい。 」