§6.47.1καὶ Νικίου μὲν ἦν γνώμη πλεῖν ἐπὶ Σελινοῦντα πάσῃ τῇ στρατιᾷ, ἐφ’ ὅπερ μάλιστα ἐπέμφθησαν, καὶ ἢν μὲν παρέχωσι χρήματα παντὶ τῷ στρατεύματι Ἐγεσταῖοι, πρὸς ταῦτα βουλεύεσθαι, εἰ δὲ μή, ταῖς ἑξήκοντα ναυσίν, ὅσασπερ ᾐτήσαντο, ἀξιοῦν διδόναι αὐτοὺς τροφήν, καὶ παραμείναντας Σελινουντίους ἢ βίᾳ ἢ ξυμβάσει διαλλάξαι αὐτοῖς, καὶ οὕτω παραπλεύσαντας τὰς ἄλλας πόλεις καὶ ἐπιδείξαντας μὲν τὴν δύναμιν τῆς Ἀθηναίων πόλεως, δηλώσαντας δὲ τὴν ἐς τοὺς φίλους καὶ ξυμμάχους προθυμίαν, ἀποπλεῖν οἴκαδε, ἢν μή τι δι’ ὀλίγου καὶ ἀπὸ τοῦ ἀδοκήτου ἢ Λεοντίνους οἷοί τε ὦσιν ὠφελῆσαι ἢ τῶν ἄλλων τινὰ πόλεων προσαγαγέσθαι, καὶ τῇ πόλει δαπανῶντας τὰ οἰκεῖα μὴ κινδυνεύειν.
そしてニキアスの意見は、全軍で、まさにそれこそが派遣の主たる目的であったセリヌスへ向けて航行すること、そしてもしエゲスタ人が全軍に対して資金を提供するならば、これに基づき協議すること、もし提供しないならば、彼らが要請したのと同数である六十隻の船に対する食糧を彼ら(エゲスタ人)に提供するよう要求し、その地に留まって、力ずくであるいは合意によって、セリヌス人を彼ら(エゲスタ人)と和解させること、そしてその上で他の都市の沿岸を航行してアテナイ市の力を誇示し、また友人や同盟国に対する熱意を示した後に、本国へ向けて帰還することであった。 ただし、短期間のうちに予期せず、レオンティノイ人を援助するか、他の都市のいずれかを味方に引き入れることができる場合は別とし、市が自国の資産を費やして危険を冒すことのないようにすべきだとした。