§4.12.1καὶ ὁ μὲν τούς τε ἄλλους τοιαῦτα ἐπέσπερχε καὶ τὸν ἑαυτοῦ κυβερνήτην ἀναγκάσας ὀκεῖλαι τὴν ναῦν ἐχώρει ἐπὶ τὴν ἀποβάθραν·
そして彼は他の者たちをこのように駆り立て、自分自身の操舵手にも船を乗り上げるよう強制して、歩み板へと進み出た。
καὶ πειρώμενος ἀποβαίνειν ἀνεκόπη ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων, καὶ τραυματισθεὶς πολλὰ ἐλιποψύχησέ τε καὶ πεσόντος αὐτοῦ ἐς τὴν παρεξειρεσίαν ἡ ἀσπὶς περιερρύη ἐς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐξενεχθείσης αὐτῆς ἐς τὴν γῆν οἱ Ἀθηναῖοι ἀνελόμενοι ὕστερον πρὸς τὸ τροπαῖον ἐχρήσαντο ὃ ἔστησαν τῆς προσβολῆς ταύτης.
しかし上陸しようと試みているところでアテナイ人たちに阻まれ、数多くの傷を負って意識を失い、彼が舷外突設部の上に倒れた拍子に、その盾は海へと滑り落ちた。 そしてそれが陸地へと打ち上げられると、アテナイ人たちがそれを拾い上げ、後にこの攻撃の撃退を記念して建てた戦勝記念碑のために用いた。
§4.12.2οἱ δ’ ἄλλοι προυθυμοῦντο μέν, ἀδύνατοι δ’ ἦσαν ἀποβῆναι τῶν τε χωρίων χαλεπότητι καὶ τῶν Ἀθηναίων μενόντων καὶ οὐδὲν ὑποχωρούντων.
他の者たちは熱意を示したものの、地勢の困難さと、アテナイ人たちがその場に留まり、一歩も退かなかったことのために、上陸することができなかった。
§4.12.3ἐς τοῦτό τε περιέστη ἡ τύχη ὥστε Ἀθηναίους μὲν ἐκ γῆς τε καὶ ταύτης Λακωνικῆς ἀμύνεσθαι ἐκείνους ἐπιπλέοντας, Λακεδαιμονίους δὲ ἐκ νεῶν τε καὶ ἐς τὴν ἑαυτῶν πολεμίαν οὖσαν ἐπ’ Ἀθηναίους ἀποβαίνειν·
戦況は次のような奇妙な逆転に至った。 すなわち、アテナイ人たちが陸から、しかもそれがラコニアの地であるところから、船で来襲する敵を防戦する一方で、ラケダイモン人たちは船から、しかも自分たちの領土でありながら敵地となっている場所へと、アテナイ人たちに向かって上陸を試みることになったのである。
ἐπὶ πολὺ γὰρ ἐποίει τῆς δόξης ἐν τῷ τότε τοῖς μὲν ἠπειρώταις μάλιστα εἶναι καὶ τὰ πεζὰ κρατίστοις, τοῖς δὲ θαλασσίοις τε καὶ ταῖς ναυσὶ πλεῖστον προύχειν.
というのも、当時は、前者が陸の民として何よりも陸上戦で最強であり、後者が海の民として船において最も秀でている、という評判が大部分を占めていたからである。